پیامدهای بلندمدت خشونت خانگی تجربه شده در دوران کودکی بر اعتمادبه نفس، کیفیت روابط اجتماعی و سلامت زنان در بزرگسالی: یک مرور روایتی

خشونت خانگی یکی از مهم ترین مسائل سلامت عمومی در سطح جهان است که علاوه بر قربانیان مستقیم، کودکان شاهد یا در معرض آن را نیز به طور جدی تحت تاثیر قرار می دهد. این مرور روایتی با هدف سنتز شواهد موجود درباره پیامدهای بلندمدت مواجهه با خشونت خانگی در دوران کودکی بر سه حوزه کلیدی اعتمادبه نفس، کیفیت روابط اجتماعی و سلامت جسمی و روانی زنان در بزرگسالی انجام شد. جست وجوی ساختاریافته در پایگاه های PubMed/MEDLINE، PsycINFO، Scopus، Web of Science، Embase، Cochrane Library، CINAHL و پایگاه های فارسی SID و Magiran صورت گرفت و مطالعات کمی اولیه و مرورهای نظام مند و متاآنالیزهایی که ارتباط این مواجهه را با حداقل یکی از سه پیامد اصلی در زنان بزرگسال بررسی کرده بودند، به صورت هدفمند انتخاب و با ابزارهای Newcastle-Ottawa Scale و AMSTAR-۲ از نظر کیفیت ارزیابی شدند. یافته ها نشان داد مواجهه با خشونت خانگی در کودکی با کاهش معنادار اعتمادبه نفس، الگوهای دلبستگی ناایمن، کاهش رضایت از روابط صمیمی، افزایش خطر قربانی شدن یا مرتکب شدن خشونت شریک زندگی و طیف گسترده ای از مشکلات سلامت روانی از جمله افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه و خودآسیبی، و نیز مشکلات جسمی در بزرگسالی مرتبط است؛ این پیامدها هنگام تجمع با خشونت دوران بزرگسالی شدت بیشتری می یابند. نتیجه گیری اینکه پیامدهای این تجربه بر زندگی زنان عمیق و چندبعدی است و ضرورت اجرای برنامه های پیشگیری اولیه، غربالگری زودهنگام و مداخلات تروما-آگاه را برجسته می سازد؛ پژوهش های آینده باید بر مطالعات طولی در بافت های فرهنگی متنوع و شناسایی عوامل محافظتی تمرکز کنند.

کلیدواژه ها:

خشونت خانگی ، مواجهه با خشونت بین والدینی ، اعتمادبه نفس ، روابط اجتماعی ، سلامت زنان