بررسی توصیفی اعتیادهای رفتاری در بزرگسالان شهر تهران: اعتیاد به غذا، شبکه های اجتماعی و ورزش

هدف پژوهش حاضر بررسی اعتیادهای رفتاری شامل اعتیاد به شبکه های اجتماعی، اعتیاد به غذا و اعتیاد به ورزش و ارتباط آن ها با ویژگی های جمعیت شناختی و برخی عوامل مرتبط در بزرگسالان شهر تهران بود. پژوهش از نوع توصیفی-مقطعی بود و داده های ۳۲۴ بزرگسال ۱۸ تا ۴۵ ساله مورد تحلیل قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اعتیاد به شبکه های اجتماعی برگن، نسخه ۱۳ گویه ای اصلاح شده مقیاس اعتیاد غذایی ییل نسخه ۲.۰ و پرسشنامه اعتیاد به ورزش بود. داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی، ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون تی مستقل و اندازه اثر تحلیل شدند. میانگین سن شرکت کنندگان ۷۳/۲۵ سال با انحراف معیار ۴۶/۶ بود و ۱/۷۴درصد نمونه را زنان تشکیل می دادند. ضرایب پایایی برای مقیاس های اعتیاد به شبکه های اجتماعی، غذا و ورزش به ترتیب ۸۳/۰، ۹۰/۰ و ۸۵/۰ به دست آمد. نتایج نشان داد سن با اعتیاد به شبکه های اجتماعی و اعتیاد به ورزش رابطه مثبت و معناداری داشت. وزن و شاخص توده بدنی با اعتیاد به غذا و ساعات استفاده از شبکه های اجتماعی با اعتیاد به شبکه های اجتماعی و اعتیاد به غذا رابطه مثبت و معنادار نشان دادند. همچنین، تعداد روزهای ورزش در هفته و مدت زمان ورزش در هر جلسه با اعتیاد به ورزش رابطه مثبت داشت و بین اعتیاد به شبکه های اجتماعی و اعتیاد به غذا نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. در مقایسه های گروهی، افراد مجرد یا جداشده و نیز دانشجویان یا افراد بیکار نمرات بالاتری در اعتیاد به شبکه های اجتماعی گزارش کردند. افراد دارای سابقه تشخیص اختلال خوردن در اعتیاد به غذا و ورزشکاران حرفه ای یا نیمه حرفه ای در اعتیاد به ورزش نمرات بالاتری داشتند. در مقابل، جنسیت و سطح تحصیلات در هیچ یک از سه نوع اعتیاد تفاوت معناداری ایجاد نکردند. در مجموع، یافته ها نشان دادند هر یک از اعتیادهای رفتاری با الگوی متفاوتی از عوامل فردی و رفتاری مرتبط است و برخی همپوشانی ها نیز میان آن ها وجود دارد. با توجه به ماهیت مقطعی پژوهش، نمونه گیری در دسترس و استفاده از ابزارهای خودگزارشی، تعمیم نتایج و استنباط روابط علی باید با احتیاط انجام شود.

کلیدواژه ها:

اعتیادهای رفتاری ، اعتیاد به غذا ، اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، اعتیاد به ورزش ، بزرگسالان