نقش رابطه والد فرزندی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

پیشرفت تحصیلی یکی از حیاتی ترین شاخص ها برای ارزیابی سلامت روان شناختی و توانمندی های اجتماعی دانش آموزان و در نتیجه، پیشرفت کلی جامعه محسوب می شود. هدف پژوهش بررسی نقش رابطه والد فرزندی در پیشرفت تحصیلی است از روش توصیفی از نوع همبستگی استفاده شد. جامعه موردمطالعه پژوهش شامل دانش آموزان دختر مقطع متوسطه دوم شهرستان بهارستان و مادران آن ها در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. نتایج حاصل نشان می دهد که بر اساس آزمون همبستگی پیرسون بین متغیرهای عاطفه مثبت و ارتباط با پیشرفت تحصیلی در سطح خطای کمتر از ۰۱/۰ رابطه مثبت معنادار وجود دارد؛ ولی بین متغیرهای همانندسازی و سردرگمی نقش با پیشرفت تحصیلی در سطح خطای کمتر از ۰۵/۰ رابطه وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، رابطه والد فرزندی ، رگرسیون ، آموزش وپرورش