بازاندیشی مفهوم معلم از منظر فلسفه تعلیم و تربیت در عصر هوش مصنوعی

تحولات شتابان هوش مصنوعی در سال های اخیر، نظام های آموزشی را با دگرگونی های بنیادین مواجه ساخته و ضرورت بازاندیشی در مفاهیم اساسی تعلیم و تربیت، به ویژه مفهوم معلم، را بیش از پیش آشکار کرده است. این تحقیق با هدف تبیین و تحلیل بازاندیشی مفهوم معلم از منظر فلسفه تعلیم و تربیت در عصر هوش مصنوعی انجام گرفت. این تحقیق با رویکرد تحلیل اسنادی، تحلیل مفهومی انجام شد و داده های پژوهش از طریق مطالعه کتابخانه ای گردآوری شدند. چارچوب نظری پژوهش بر مبنای دیدگاه های فیلسوفان برجسته تعلیم و تربیت، از جمله جان دیویی، پائولو فریره، نل نادینگز و لی شولمن استوار است. یافته های تحقیق حاکی از آن است که، هوش مصنوعی، اگرچه بسیاری از وظایف سنتی معلمان مانند انتقال محتوا، طراحی آزمون و ارزیابی یادگیری را تسهیل می کند، اما قادر به جایگزینی نقش های انسانی، اخلاقی، تربیتی و اجتماعی معلم نیست. در عصر هوش مصنوعی، نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «رهبر یادگیری»، «تسهیل گر تفکر انتقادی»، «طراح تجربه های یادگیری»، «راهنمای اخلاق دیجیتال» و «همکار هوش مصنوعی» تغییر می یابد. همچنین، شایستگی هایی مانند سواد هوش مصنوعی، تفکر انتقادی، توانایی تصمیم گیری اخلاقی، خلاقیت و مهارت مدیریت تعامل میان انسان و فناوری، به عنوان مولفه های اساسی هویت حرفه ای معلمان آینده شناخته می شوند.

کلیدواژه ها:

ازاندیشی مفهوم معلم ، فلسفه تعلیم و تربیت ، هوش مصنوعی در آموزش ، شایستگی های حرفه ای معلمان ، اخلاق دیجیتال ، هویت حرفه ای معلم ، رهبری یادگیری