نقش شبکه های اجتماعی در یادگیری مشارکتی: فراترکیب شواهد تجربی و ارائه چارچوب نظری

پیشرفت فناوری های ارتباطی و ظهور شبکه های اجتماعی، چشم انداز آموزش و یادگیری را دگرگون ساخته است. این مقاله با هدف فراترکیب کیفی پژوهش های انجام شده پیرامون نقش شبکه های اجتماعی در یادگیری مشارکتی نگاشته شده است. در این مطالعه، با استفاده از روش فراترکیب هفت مرحله ای ساندلوسکی و باروسو، تعداد ۴۵ مقاله علمی-پژوهشی معتبر فارسی و لاتین از پایگاه های داده ای نظیر ScienceDirect, Springer, Google Scholar, SID و Magiran برای بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ انتخاب و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که شبکه های اجتماعی با شش نقش اصلی یعنی تسهیل ارتباطات سیال، اشتراک گذاری منابع، تقویت هویت جمعی، ایجاد محیط یادگیری غیررسمی، توسعه مهارت های فراشناختی و افزایش انگیزه و تعامل، به ارتقای کیفیت یادگیری مشارکتی کمک می کنند. همچنین، چالش هایی نظیر وجود محتوای نامرتبط، کاهش عمق یادگیری، مسائل حریم خصوصی و نیاز به سواد دیجیتال به عنوان موانع موثر شناسایی شدند. در نهایت، چارچوب مفهومی «یادگیری مشارکتی شبکه ای» ارائه گردید که بر تعادل میان ساختاردهی آموزشی و خودانگیختگی اجتماعی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، فراترکیب ، یادگیری الکترونیکی ، تعامل آموزشی