کاربرد سیستم های توصیه گر مبتنی بر هوش مصنوعی در ارتقای یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان

هدف اصلی این پژوهش، بررسی کاربرد سیستم های توصیه گر مبتنی بر هوش مصنوعی در ارتقای سطح یادگیری خودتنظیمی دانش آموزان است. با گسترش فناوری های آموزشی، نیاز به ابزارهایی که قادر به شخصی سازی فرآیند یادگیری باشند، بیش از پیش احساس می شود. این پژوهش با روش توصیفی-مروری به واکاوی مبانی نظری و یافته های تجربی پرداخته است. نتایج حاصل از بررسی پیشینه پژوهش نشان می دهد که سیستم های توصیه گر از طریق ارائه بازخوردهای به موقع، تطبیق محتوا با سبک یادگیری و پیشنهاد راهبردهای شناختی، تاثیر معناداری بر افزایش خودکارآمدی و خودنظم دهی دانش آموزان دارند. علاوه بر این، این سیستم ها با کاهش اضطراب و افزایش انگیزش درونی، بستر مناسبی برای یادگیری عمیق فراهم می آورند. در نهایت، مقاله به این نتیجه می رسد که ادغام هوش مصنوعی در محیط های یادگیری می تواند به عنوان یک عامل تسهیل گر در تحقق اهداف آموزشی و پرورش دانش آموزان مستقل عمل نماید.

کلیدواژه ها:

سیستم های توصیه گر ، هوش مصنوعی ، یادگیری خودتنظیمی ، شخصی سازی آموزش ، فناوری آموزشی