ارائه الگوی توسعه ورزش همگانی در محلات تهران با تاکید بر افزایش مشارکت شهروندان و ارتقای سلامت اجتماعی

کلان شهر تهران به عنوان پایتخت و مرکز ثقل تحولات جمعیتی کشور، تحت تاثیر شهرنشینی شتابان، سبک زندگی کم تحرک، استرس های شغلی و فقر حرکتی، با بحران های جدی در حوزه سلامت جسمانی و سلامت اجتماعی شهروندان مواجه است. توسعه ورزش همگانی محله محور به عنوان یکی از کارآمدترین راهبردهای ارتقای نشاط عمومی، انسجام اجتماعی و پیشگیری از آسیب ها، نیازمند طراحی یک الگوی علمی و بومی است. پژوهش حاضر با هدف «ارائه الگوی توسعه ورزش همگانی در محلات تهران با تاکید بر افزایش مشارکت شهروندان و ارتقای سلامت اجتماعی» به اجرا درآمده است. این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای-کاربردی و از لحاظ روش شناسی، توصیفی-پیمایشی و آمیخته (کیفی و کمی) است. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان مدیریت شهری و متخصصان علم ورزش (۱۸ نفر) و در بخش کمی شامل شهروندان مناطق ۲۲گانه تهران (۳۸۴ نفر بر اساس فرمول کوکران) بودند. ابزار گردآوری داده ها مصاحبه نیمه ساختاریافته و پرسشنامه استاندارد بود. تحلیل داده های کمی با استفاده از تکنیک مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزارهای SPSS و SmartPLS انجام شد. یافته های پژوهش نشان داد که الگوی مطلوب توسعه ورزش همگانی شامل پنج بعد اصلی «ساختاری-مدیریتی»، «زیرساختی-کالبدی»، «محتوایی-آموزشی»، «اقتصادی-حمایتی» و «فناوری محور و ارتباطی» است. نتایج آزمون فرضیه ها تایید کرد که استقرار این ابعاد تاثیر مثبت، مستقیم و معناداری بر افزایش مشارکت شهروندان و ارتقای سلامت اجتماعی در محلات تهران دارد (۰.۰۱ > p). در نهایت، راهکارهای اجرایی جهت توسعه متوازن ورزش همگانی توسط شهرداری تهران ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

ورزش همگانی ، مشارکت شهروندان ، سلامت اجتماعی ، محلات شهری ، شهرداری تهران ، مدیریت شهری.