مدیریت تعارضات دانش آموزان با رویکرد حل مساله مشارکتی

تعارض در محیط های آموزشی پدیده ای اجتناب ناپذیر است که ریشه در تفاوت های فردی، نیازهای روان شناختی متضاد، تفاوت در ادراک و کاستی در مهارت های ارتباطی و اجتماعی دانش آموزان دارد. رویکردهای سنتی مدیریت کلاس درس، غالبا تعارض را پدیده ای مخرب تلقی کرده و از راهبردهای تنبیهی یا مداخله مستقیم معلمان برای سرکوب آن استفاده می کنند. این در حالی است که رویکردهای معاصر، تعارض را فرصتی مغتنم برای رشد شناختی، هیجانی و جامعه پذیری در نظر می گیرند. هدف پژوهش حاضر، تبیین جامع الگوهای مدیریت تعارضات دانش آموزان با تاکید بر «رویکرد حل مسئله مشارکتی» است. این رویکرد به عنوان یک فرایند سازنده و دیالوگ محور، بر درک متقابل، شناسایی منافع مشترک، پرورش همدلی و تولید همیارانه راه حل ها تمرکز دارد. در این مقاله، ضمن واکاوی خاستگاه ها و ماهیت روان شناختی تعارضات درون مدرسه ای، مراحل گام به گام فرایند حل مسئله مشارکتی تشریح، نقش معلم به عنوان تسهیل گر و میانجی گر بازتعریف، و راهبردهای کاربردی نهادینه سازی این مدل در بستر فرهنگ مدرسه ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

مدیریت تعارض ، حل مسئله مشارکتی ، دانش آموزان ، جو روانی-اجتماعی مدرسه ، مهارت های ارتباطی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی