تاثیر بوستانها و فضاهای ورزشی روباز بر سلامت روان و نشاط ‎شهروندان

گسترش شهرنشینی، افزایش تراکم فعالیتها و کاهش فرصت تماس روزمره با طبیعت، ضرورت ‎توجه همزمان به محیط شهری و سلامت روان شهروندان را برجسته کرده است. این مقاله با هدف تبیین ‎تاثیر بوستانها و فضاهای ورزشی روباز بر سلامت روان و نشاط شهروندان، به شیوه مرور روایی ‎تحلیلی ادبیات پژوهش تدوین شده است. در این مرور، یافتههای پژوهشهای نظاممند و گزارشهای ‎معتبر درباره فضاهای سبز شهری، فعالیت بدنی در فضای باز، بهزیستی روانی، تعامل اجتماعی و ‎کیفیت محیط بررسی و در قالب یک چارچوب مفهومی تلفیق شدهاند. شواهد مرورشده نشان میدهد که ‎بوستانهای شهری از طریق ایجاد فرصت برای بازیابی روانی، کاهش مواجهه با برخی عوامل تنشزای ‎محیطی، افزایش تحرک بدنی، تقویت تعاملات اجتماعی و فراهم کردن محیطی برای تجربههای مثبت ‎روزمره میتوانند با بهبود شاخصهای سلامت روان و نشاط شهروندان ارتباط داشته باشند. فضاهای ‎ورزشی روباز نیز با کاهش موانع مشارکت در فعالیت بدنی، میتوانند مسیر رفتاری مهمی برای ‎ارتقای خلق، خودکارآمدی و احساس سرزندگی فراهم کنند. با این حال، صرف وجود فضای سبز یا ‎تجهیزات ورزشی برای تحقق پیامدهای سلامت کافی نیست و عواملی مانند دسترسی، امنیت ادراک‎شده، نگهداری، کیفیت طراحی، تنوع فعالیت، قابلیت استفاده برای گروههای مختلف و مشارکت ‎اجتماعی در موفقیت مداخله نقش دارند. بر اساس جمعبندی ادبیات، رویکرد موثر در مدیریت شهری، ‎گذار از نگاه صرفا کالبدی به بوستانها و توجه همزمان به کیفیت فضایی، برنامهریزی فعالیتی، ‎عدالت دسترسی و ارزیابی پیامدهای سلامت است.‎

کلیدواژه ها:

بوستان شهری ، فضای ورزشی روباز ، سلامت روان ، نشاط شهروندی ، فضای سبز شهری