تاثیر اضطراب زبانی در مهارت گفتاری در کلاس عربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی اضطراب زبانی در مهارت گفتاری دانش آموزان در کلاس درس عربی و شناسایی مولفه های اثرگذار بر آن انجام شد. این مطالعه به دنبال پاسخ گویی به این پرسش بود که سطح اضطراب کلامی فراگیران در چه وضعیتی قرار دارد و چه عواملی بازداری کلامی را تشدید می کنند. فرضیه های پژوهش بر بالاتر بودن اضطراب گفتاری از سطح متوسط، نقش محوری ترس از ارزیابی منفی، و تاثیر مستقیم رویکردهای آموزشی کلاس بر سطح تنش متمرکز بود. روش پژوهش، توصیفی–همبستگی و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان متوسطه دوره اول شهرستان بهبهان در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۲ بود. نمونه پژوهش شامل ۱۸۰ دانش آموز بود که به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب یادگیری زبان خارجی هورویتز (FLCAS) گردآوری و با آزمون های تی تک نمونه ای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد میانگین اضطراب گفتاری فراگیران به طور معناداری بالاتر از سطح متوسط فرضی قرار دارد. همچنین مولفه ترس از ارزیابی منفی و قضاوت هم سالان قوی ترین پیش بینی کننده بازداری کلامی دانش آموزان در کلاس عربی شناخته شد. بر این اساس، فرضیه های پژوهش تایید شدند و ارتباط معناداری میان شیوه های سنتی آموزش، اصلاح مستقیم خطاها و افزایش اضطراب مشاهده شد. در نهایت، یافته ها بر ضرورت بازنگری در الگوهای تدریس، کاهش سنجش های مستقیم کلاسی و فراهم سازی بستری کم تنش برای گفت وگوی تعاملی دانش آموزان تاکید می کنند.

کلیدواژه ها:

اضطراب زبان خارجی ، مهارت گفتاری ، کلاس عربی ، ترس از ارزیابی منفی ، بازداری کلامی ، متوسطه اول