نقش ذهن آگاهی (Mindfulness) در افزایش تمرکز و کاهش اضطراب دانش آموزان دوره ابتدایی؛ راهکارهایی برای ارتقای کیفیت آموزش و یادگیری
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 80
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
SREDCONF02_079
تاریخ نمایه سازی: 26 مهر 1405
چکیده مقاله:
چکیده امروزه یکی از مهم ترین دغدغه های نظام های آموزشی، فراهم کردن شرایطی است که علاوه بر ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، سلامت روان، مهارت های هیجانی و توانایی تمرکز آنان نیز تقویت شود. دانش آموزان دوره ابتدایی به دلیل قرار داشتن در مرحله حساس رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی، بیش از سایر گروه های سنی در معرض عوامل استرس زا و مشکلاتی مانند اضطراب، کاهش تمرکز، بی قراری، ضعف در خودتنظیمی و افت انگیزه تحصیلی قرار دارند. این عوامل می توانند بر کیفیت یادگیری، روابط اجتماعی، اعتمادبه نفس و عملکرد تحصیلی آنان تاثیر منفی بگذارند. در سال های اخیر، رویکرد ذهن آگاهی (Mindfulness) به عنوان یکی از روش های نوین و موثر در حوزه روان شناسی تربیتی و آموزش مورد توجه پژوهشگران و متخصصان تعلیم و تربیت قرار گرفته است. ذهن آگاهی به معنای توجه آگاهانه، هدفمند و بدون قضاوت به تجربه های لحظه حال است. آموزش این مهارت به کودکان کمک می کند افکار، احساسات و هیجان های خود را بهتر بشناسند، آن ها را مدیریت کنند و در موقعیت های مختلف واکنش های مناسب تری نشان دهند. هدف این مقاله، بررسی نقش ذهن آگاهی در افزایش تمرکز، کاهش اضطراب و بهبود کیفیت یادگیری دانش آموزان دوره ابتدایی است. در این پژوهش، با استفاده از منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، به تبیین مفهوم ذهن آگاهی، مبانی نظری آن، آثار آموزشی و روان شناختی و راهکارهای کاربردی اجرای آن در مدارس ابتدایی پرداخته شده است. همچنین نقش معلمان، والدین و محیط مدرسه در ایجاد و تقویت مهارت های ذهن آگاهی مورد بررسی قرار گرفته است. بررسی مطالعات انجام شده نشان می دهد که اجرای برنامه های منظم ذهن آگاهی در مدارس می تواند موجب افزایش تمرکز و توجه پایدار، بهبود حافظه فعال، تقویت مهارت حل مسئله، کاهش اضطراب و استرس، کنترل هیجان ها، بهبود روابط اجتماعی، افزایش انگیزه یادگیری و ارتقای عملکرد تحصیلی دانش آموزان شود. علاوه بر این، آموزش ذهن آگاهی به معلمان نیز می تواند مدیریت کلاس، کیفیت تعامل با دانش آموزان و رضایت شغلی آنان را بهبود بخشد. در مجموع، یافته های این مقاله نشان می دهد که ادغام فعالیت های ساده و متناسب با سن کودکان، مانند تمرین های تنفس آگاهانه، توجه به حواس پنج گانه، سکوت هدفمند، بازی های تمرکزی و تمرین های آرام سازی، در برنامه های آموزشی مدارس ابتدایی می تواند به ایجاد محیطی آرام، پویا و یادگیرنده کمک کند و زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازد.
کلیدواژه ها:
ذهن آگاهی ، تمرکز ، اضطراب ، دانش آموزان دوره ابتدایی ، یادگیری ، آموزش و پرورش ، روان شناسی تربیتی ، مهارت های خودتنظیمی ، سلامت روان ، عملکرد تحصیلی ، مدیریت هیجان ، کیفیت آموزش.
نویسندگان
نازنین سعیدی فر
سازمان آموزش و پرورش استان کرمانشاه ، آموزش و پرورش شهرستان اسلام آبادغرب