تاثیر روش های نوین تدریس(هوش مصنوعی)برکاهش استرس تحصیلی و شوق یادگیری

پژوهش حاضر با هدف واکاوی و تحلیل جامع تاثیر به کارگیری روش های نوین تدریس مبتنی بر فناوری های هوش مصنوعی بر تعدیل استرس تحصیلی و تقویت شوق و اشتیاق یادگیری در دانش آموزان تدوین شده است. استرس تحصیلی به عنوان پدیده ای تنش زا، نه تنها کارکردهای اجرایی مغز، سلامت روان و کیفیت زیست تحصیلی فراگیران را با چالش های ساختاری مواجه می سازد، بلکه منجر به خاموشی تدریجی کنجکاوی درونی و افول نشاط آموزشی در بستر کلاس های درس سنتی می گردد. روند این پژوهش بر پایه یک سنتز مروری–تحلیلی از مطالعات تجربی، الگوهای تربیتی و شواهد آزمایشگاهی شکل گرفته است تا سازوکارهای مداخله گر هوش مصنوعی اعم از سامانه های آموزش هوشمند، بازخوردهای بلادرنگ، پلتفرم های انطباقی، ارزیابی تکوینی پنهان و بازی وارسازی هوشمند را در بازتعریف اکوسیستم آموزش بررسی نماید. نتایج واکاوی متون و پژوهش های منتخب نشان می دهد که ادغام ابزارهای هوش مصنوعی با کاهش بار شناختی بیرونی، از میان بردن ترس از قضاوت اجتماعی از طریق فراهم سازی محیط های امن خطا و جایگزینی ارزشیابی سنتی پرفشار با پایش مستمر تکوینی، به طرز معناداری از شاخص های اضطراب و درماندگی تحصیلی می کاهد. از سوی دیگر، تامین نیازهای بنیادین خودتعیین گری نظیر خودمختاری، احساس شایستگی از طریق تنظیم سختی تکلیف در منطقه تقریبی رشد و تقویت تجارب غوطه وری شناختی، موجبات جهش معنادار در رغبت، پایداری تحصیلی و شوق خودانگیخته به یادگیری را پدید می آورد. این مقاله چارچوبی راهبردی برای بازمهندسی روش های تدریس ارائه می دهد که در آن هوش مصنوعی نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به منزله مکمل پداگوژیک و تعدیل کننده فشارهای عاطفی کلاس درس عمل می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، استرس تحصیلی ، شوق یادگیری