واکاوی چالش های فنی و زیرساختی پلتفرم شاد در مدارس مناطق محروم

پلتفرم شاد به عنوان بستر اصلی آموزش مجازی در نظام آموزشی ایران، از زمان شیوع همه گیری کووید-۱۹ تاکنون با چالش های متعددی در زمینه زیرساخت های فنی مواجه بوده است. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و با تکیه بر گزارش های میدانی، مصاحبه های معلمان و دانش آموزان مناطق محروم، و داده های ثانویه، به واکاوی چالش های فنی و زیرساختی پلتفرم شاد در مدارس مناطق محروم می پردازد. یافته ها نشان می دهد که چالش های اصلی در چهار حوزه قابل دسته بندی است: کمبود ظرفیت سرور و ناپایداری سامانه، ضعف یا فقدان زیرساخت اینترنت در مناطق روستایی و عشایری، کمبود تجهیزات هوشمند در میان خانوارهای کم برخوردار، و معماری نرم افزاری نامتناسب با نیازهای مناطق محروم. این چالش ها در تعامل با یکدیگر، به جای آنکه شاد را به ابزاری برای تحقق عدالت آموزشی تبدیل کنند، آن را به عاملی برای تشدید شکاف آموزشی میان مناطق برخوردار و محروم مبدل ساخته اند. نتیجه گیری مقاله بر لزوم بازطراحی زیرساختی و نرم افزاری این پلتفرم با رویکرد عدالت محور و حرکت به سوی مدل های ترکیبی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

پلتفرم شاد ، زیرساخت فنی ، مناطق محروم ، شکاف دیجیتال ، عدالت آموزشی