اثربخشی یادگیری سنتی در مقایسه با یادگیری از طریق پلتفرم های مجازی

انتقال گسترده آموزش به بسترهای مجازی در پی همه گیری کووید-۱۹، پرسشی بنیادین را پیش روی نظام های آموزشی جهان قرار داد: آیا یادگیری از طریق پلتفرم های مجازی می تواند جایگزینی کارآمد برای آموزش حضوری سنتی باشد؟ این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی و بر پایه مرور نظام مند ادبیات پژوهشی داخلی، به بررسی تطبیقی اثربخشی یادگیری سنتی و یادگیری از طریق پلتفرم های مجازی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که آموزش حضوری از نظر تعامل مستقیم، درک عمیق مفاهیم و انگیزه یادگیری عملکرد بهتری دارد ، در حالی که آموزش مجازی مزایایی همچون انعطاف پذیری زمانی، دسترسی آسان به محتوا و تداوم آموزش در شرایط خاص فراهم می کند . پژوهش ها حاکی از آن است که میانگین نمرات دانش آموزان در آموزش سنتی به طور معناداری بالاتر از آموزش مجازی است و روش های آموزشی جدید (آموزش مجازی) نتوانسته اند انتظارات مربوط به یادگیری را بیش از روش سنتی محقق سازند . با این حال، یادگیری مجازی با بهبود مهارت های فناورانه، مدیریت زمان و یادگیری خودراهبر همراه است . در بستر ایران، چالش هایی نظیر نابرابری دسترسی به اینترنت، مشکلات فنی پلتفرم شاد و افت نسبی انگیزه اثربخشی آموزش مجازی را محدود کرده است . نتیجه گیری مقاله بر برتری رویکرد آموزش ترکیبی به عنوان راهکاری موثر برای بهره گیری از مزایای هر دو شیوه و جبران کاستی های یکدیگر تاکید دارد .

کلیدواژه ها:

یادگیری سنتی ، یادگیری مجازی ، پلتفرم های آموزشی ، شاد ، آموزش ترکیبی ، اثربخشی یادگیری