فراتر از برچسب زنی: راهبردهای نوین توانمندسازی دانش آموزان دیرآموز در کلاس های درس فراگیر

دانش آموزان «دیرآموز» یا دارای هوش مرزی، به دلیل قرارگیری در فضای بینابینی آموزش عادی و استثنایی، اغلب در نظام آموزشی نادیده گرفته می شوند. هدف این پژوهش، بازتعریف جایگاه این گروه در مدارس عادی و تبیین الگویی عملیاتی برای معلم است. این مطالعه با رویکردی انتقادی، نشان می دهد که چالش های اصلی این دانش آموزان نه در هوش، بلکه در سرعت پردازش و نظام های حافظه کاری نهفته است که با انتظارات زمانی نظام آموزشی سنتی در تضاد است. یافته های پژوهش تاکید می کند که رویکردهای سنتی نه تنها مشکلی را حل نمی کنند، بلکه بر فشار روانی و «اضطراب شکست» این دانش آموزان می افزایند. در نهایت، این مقاله ضمن نقد نگاه های آسیب شناختی، راهکارهای مداخله ای نظیر «استراتژی های آموزش تمایزیافته» و «بسته های یادگیری مبتنی بر بازخورد مستمر» را پیشنهاد می دهد تا مسیر تحقق عدالت آموزشی برای این دانش آموزان هموار گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مرزی ، عدالت آموزشی ، آموزش تمایزیافته ، یادگیری فراگیر ، اضطراب شکست.