طراحی یادگیری سازگار در دوره ابتدایی با بهره گیری از هوش مصنوعی

هدف این مقاله مروری، بررسی و تبیین امکان پذیری و ابعاد مختلف طراحی یادگیری سازگار در دوره ابتدایی با بهره گیری از هوش مصنوعی است. با توجه به ناهمگونی فزاینده دانش آموزان در کلاس های درس ابتدایی و ناتوانی رویکردهای سنتی و یکسان گرا در پاسخگویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان، ضرورت گذار به سمت نظام های یادگیری شخصی ساز و سازگار بیش از پیش احساس می شود. هوش مصنوعی با قابلیت های تحلیلی، پیش بینی کننده و تطبیقی خود، افق های جدیدی را در این عرصه گشوده و امکان طراحی محیط های یادگیری پویا را فراهم ساخته است که در آن، محتوا، سرعت، روش و بازخورد بر اساس ویژگی های فردی هر دانش آموز تنظیم می شود. این مقاله با روش مرور نظام مند و با جستجو در پایگاه های داده معتبر داخلی و خارجی، به شناسایی، طبقه بندی و تحلیل یافته های پژوهشی مرتبط با کاربست هوش مصنوعی در طراحی یادگیری سازگار برای دوره ابتدایی پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که استفاده از سیستم های هوشمند تطبیقی، ربات های آموزشی، عوامل هوشمند گفت وگو و پلتفرم های یادگیری مجهز به الگوریتم های یادگیری ماشین، می تواند به بهبود چشمگیر عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه و درگیری شناختی، تقویت مهارت های فراشناختی و کاهش بار شناختی دانش آموزان دوره ابتدایی منجر شود. با این حال، چالش های متعددی همچون کمبود زیرساخت های فنی، نبود سواد دیجیتال کافی در میان معلمان، نگرانی های اخلاقی مرتبط با حریم خصوصی و سوگیری الگوریتمی، و نبود چارچوب های نظری و عملی بومی سازی شده، موانعی جدی بر سر راه تحقق کامل این آرمان محسوب می شوند. نتیجه گیری نهایی حاکی از آن است که هوش مصنوعی می تواند نقشی تحول آفرین در طراحی یادگیری سازگار برای دوره ابتدایی ایفا کند، مشروط بر آنکه این فناوری نه به عنوان جایگزین معلم، بلکه به عنوان ابزاری توانمندساز در خدمت اهداف تربیتی و با رعایت ملاحظات اخلاقی و فرهنگی به کار گرفته شود و توجه کافی به توانمندسازی معلمان و فراهم سازی زیرساخت های لازم معطوف گردد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازگار ، هوش مصنوعی آموزشی ، دوره ابتدایی ، شخصی سازی یادگیری ، سیستم های هوشمند تطبیقی