بررسی نقش سبک های تنظیم هیجان والدین در بروز اختلالات اضطرابی و رفتاری کودکان پیش دبستانی شهرستان میاندورود (سال ۱۴۰۳–۱۴۰۴)

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های تنظیم هیجان والدین در بروز اختلالات اضطرابی و رفتاری کودکان پیش دبستانی شهرستان میاندورود در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه والدین کودکان پیش دبستانی شهرستان میاندورود تشکیل دادند که از میان آنان، ۲۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تنظیم هیجان و پرسشنامه اختلالات اضطرابی و رفتاری کودکان استفاده شد. داده های پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بین سبک های تنظیم هیجان والدین و میزان اختلالات اضطرابی و رفتاری کودکان رابطه معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که استفاده بیشتر والدین از راهبردهای سازگارانه، از جمله بازسازی شناختی، با سطوح پایین تر اختلالات اضطرابی و رفتاری در کودکان همراه بود. در مقابل، استفاده بیشتر از راهبرد سرکوب هیجانی با افزایش مشکلات اضطرابی و رفتاری کودکان ارتباط داشت. همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سبک های تنظیم هیجان والدین می توانند میزان اختلالات اضطرابی و رفتاری کودکان را پیش بینی کنند. بر اساس یافته های پژوهش، سبک تنظیم هیجان والدین از عوامل مرتبط با سلامت روان کودکان پیش دبستانی است و تقویت راهبردهای سازگارانه تنظیم هیجان در والدین می تواند در پیشگیری و کاهش مشکلات اضطرابی و رفتاری کودکان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان والدین ، اضطراب ، اختلال رفتاری ، کودک پیش دبستانی ، سلامت روان کودک