تاثیر قصه های قرآنی بر تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی

تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان از مهم ترین اهداف نظام تعلیم و تربیت است و دوره ابتدایی به دلیل نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و الگوهای رفتاری کودکان، اهمیت ویژه ای دارد. در این میان، استفاده از روش های آموزشی متناسب با ویژگی های شناختی و عاطفی دانش آموزان می تواند زمینه درونی سازی ارزش های اخلاقی و اجتماعی را فراهم سازد. قصه های قرآنی با برخورداری از روایت های آموزنده، شخصیت های الگو، موقعیت های اخلاقی و اجتماعی و بیان پیامدهای رفتارهای انسانی، ظرفیت قابل توجهی برای استفاده در فرایند تربیت کودکان دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر قصه های قرآنی بر تربیت اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی مرتبط با قصه های قرآنی، تربیت اخلاقی، تربیت اجتماعی و آموزش کودکان است. یافته های پژوهش نشان می دهد که قصه های قرآنی می توانند از طریق ارائه الگوهای رفتاری مطلوب، تقویت قدرت تشخیص درست از نادرست، افزایش همدلی، تقویت مسئولیت پذیری، صداقت، صبر، گذشت، احترام به دیگران و همکاری، در رشد اخلاقی و اجتماعی دانش آموزان نقش موثری داشته باشند. همچنین، بهره گیری از قصه های قرآنی فرصت مناسبی برای ایجاد گفت وگو درباره موقعیت های اخلاقی و اجتماعی و پیوند دادن آموزه های دینی با تجربه های روزمره دانش آموزان فراهم می کند. با این حال، میزان اثربخشی این روش به انتخاب داستان متناسب با سن و نیازهای دانش آموزان، شیوه روایت معلم و مشارکت فعال کودکان در فرایند تحلیل و گفت وگو درباره داستان وابسته است. بر این اساس، قصه های قرآنی را می توان به عنوان یکی از ابزارهای مکمل و موثر در برنامه های تربیتی دوره ابتدایی مورد استفاده قرار داد.

کلیدواژه ها:

قصه های قرآنی ، تربیت اخلاقی ، تربیت اجتماعی ، دانش آموزان ابتدایی ، تربیت دینی