نقش نگرش به هوش مصنوعی در پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانشجویان

در عصری که فناوری هوش مصنوعی به طور فزاینده ای در نظام های آموزشی نفوذ کرده، توجه به نگرش روانشناختی دانشجویان نسبت به این پدیده و ارتباط آن با سازه های انگیزشی و تاب آوری تحصیلی به یکی از دغدغه های اصلی پژوهشگران تبدیل شده است. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نگرش به هوش مصنوعی در پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانشجویان انجام گرفت. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه ی آماری پژوهش را تمامی دانشجویان دانشگاه بین المللی چابهار در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به تعداد ۱۸۰۰ نفر تشکیل داد که از بین آن ها تعداد ۲۰۰ نفر به صورت نمونه گیری در دسترس و به شیوه آنلاین انتخاب شدند و به پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئز (۲۰۰۴) و پرسشنامه نگرش عمومی به هوش مصنوعی صمیمی (۱۴۰۵) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روش تحلیل همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در نرم افزارSPSS-۲۷ انجام گرفت. نتایج نشان داد رابطه مثبت و معنی داری بین نگرش مثبت به هوش مصنوعی با تاب آوری تحصیلی وجود داشت. همچنین رابطه منفی و معنی داری بین نگرانی نسبت به هوش مصنوعی با تاب آوری تحصیلی در بین دانشجوان وجود داشت (۰۱/۰>P). همچنین نگرش به هوش مصنوعی قادر به پیش بینی تاب آوری تحصیلی دانشجویان بود (۰۱/۰>P). براساس نتایج پژوهش حاضر می توان دریافت که که نگرش به هوش مصنوعی از متغیرهای مرتبط با تاب آوری تحصیلی دانشجویان است و در برنامه های آموزشی توجه ویژه ای به این متغیر می توان لحاظ کرد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری تحصیلی ، نگرش به هوش مصنوعی ، دانشجویان