توسعه فضاهای زیست و نقد

نقد و انتقاد شاید عمری به اندازه بشر مدرن داشته باشد. هرگونه ایراد گرفتن از هر موضوعی را با هر هدفی می توان «نقد» دانست. تاریخ نشان می دهد که نقد (Critique) و انتقاد (Criticism) در واردشدن انسان به دوران مدرن و صنعتی، نقشی قابل تامل داشته اند. شاید نقدهای ادبی و هنری در جامعه بیشتر شناخته شده باشند که البته در اینجا مورد نظر ما نیستند. در این مختصر هدف آن است که ارتباط بین نقد و پیشرفت، شکوفایی، توسعه و تعالی در محیط زیست انسان بطور مختصر مورد بررسی قرار گیرد. نقد در انگلیسی به معنای تحلیل مفصلی است که توسط یک متخصص انجام می پذیرد. ریشه این لغت در انگلیسی از یک کلمه یونانی (کریتیکوس) به معنای قضاوت کردن و صدور حکم گرفته شده است (برای اطلاع بیشتر مراجعه شود به فرهنگ لغت ها در زبان های فارسی و انگلیسی؛ همچنین ن. ک. به: ویکی پدیای فارسی و انگلیسی ذیل کلمات فوق). در یک نگاه اجمالی می توان مشاهده کرد که نقد در جامعه ما، حتی اگر کاملا دوستانه و خیرخواهانه باشد نیز با استقبال روبرو نمی شود. بواسطه عوامل تاریخی و فرهنگی، در دوران معاصر، نقد و نقادی، آن طور که در غرب شایع است و به رسمیت شناخته می شود، مطرح نبوده و ریشه ندارد. هر چند در سال های اخیر، نشانه هایی از گرایش بسوی نقادی جدی و علمی از یک سو، و نقدپذیری و توجه به نقادان، از سوی دیگر، به چشم می خورد و این امر نوید یک جهش اصولی در حوزه برنامه ریزی، طرح ریزی، تصمیم گیری و مدیریت فضا و محیط زیست انسانی در کشور را می دهد؛ و باید از سوی مجامع علمی و پژوهشی مورد توجه و بهره برداری شایسته قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

Critique ، Criticism ، Urban Planning ، Scientific Critique ، نقد ، انتقاد ، شهرسازی ، نقد علمی