بافت فرسوده در برنامه های توسعه تهران

طرح جامع به عنوان برنامه متمرکز حاکمیت برای مدیریت توسعه شهر در برابر این مسئله که به یک دور تبدیل شده، هیچ راه حلی ندارد و فقط با دستور توقف ساخت و ساز بر تشدید بحران و فاجعه پس از آن را دامن می زند. محدودیت های غیردقیق و بدون مستندات علمی درخصوص تراکم جمعیت شهر و بافت های فرسوده و همچنین روش یکسان طرح جامع را در برابر تفاوت های موجود تراکم بافت های فرسوده بر ضرورت بازنگری سیاست جمعیتی طرح جامع در این نواحی تاکید می کند. طرح جامع مسئول است تا برای شکستن دور باطل «نوسازی به شرط تامین یک پارکینگ برای هر واحد و عدم امکان تامین پارکینگ در پلاک» راه حلی جامع پیش بینی کند که از یک سو مکان اعطای تراکم ساخت در چارچوب تراکم منطقی و متعارف در پلاک های فرسوده را ایجاد کند و از سوی دیگر به پیچیدگی تبدیل شدن معابر به پارکینگ نیفزاید. بلکه راه حل طرح معطوف به حل مسئله کسری پارکینگ موجود در نواحی فرسوده هم باشد.

کلیدواژه ها:

Deteriorated Urban Fabric ، Redevelopment ، Tehran ، The Comprehensive Plan ، Tehran’s Development Plans ، بافت فرسوده ، نوسازی ، تهران ، طرح جامع ، برنامه های توسعه تهران