نقد و نقادی، کلید گمشده توسعه

تلقی عامیانه از نقد، بیان ضعف [به قرینه احتیاط] قوت یک مقوله یا پدیده است. نوعی تشخیص ناکارآمدی پنهان است در منطق درونی یک سیستم؛ خواه محصول مصنوع باشد یا اثر مخلوق. نقد را به نظریه، قانون، برنامه، اثر هنری، سیاست و بسیاری مقولات دیگر توسعه که در عداد محصولات خلاق طبقه بندی می شوند نسبت می دهند. رسالت نقد را نیز همچون یک آزمایشگاه دقیق کشف نقاط ضعف و ناکارآمدی سیستم تلقی می کنند. در حالی که همه اینها از آورده های نقد است و نه رسالت آن. رسالت و ماموریت نقد در مراتب علم، وجه تکاملی آن در توسعه علمی است. هر صنف از علوم بشر، که به کار سامان بخشی به زندگی مادی و معنوی او می آید، نیازمند آن است که در فرایندی واضح، شفاف، شناخته شده، قابل اندازه گیری و قابل تکرار به محک راستی آزمایی گذاشته شود تا اگر به سلامت عبور کرد، به عنوان رکنی از ارکان توسعه جامعه به کار گرفته شود. فرایندی که همه خواص و صفت های گفته شده را به فعلیت می رساند و ضرورت ها را به واقعیت بدل می کند، نقد نام دارد.

کلیدواژه ها:

Critique ، critical ، development ، نقد ، نقادی ، توسعه