پیش بینی رفتارهای نوآورانه دانشجویان بر اساس عناصر درگیری در اجتماعات اکتشافی

پژوهش حاضر، با هدف بررسی نقش پیش بین سه عنصر اجتماعات اکتشافی (حضور آموزشی، حضور اجتماعی و حضور شناختی) در پیش بینی رفتارهای نوآورانه دانشجویان (خلق ایده، ارتقاء ایده و اجرای ایده) در آموزش عالی انجام شد. اجتماعات اکتشافی، به عنوان محیط های یادگیری تعاملی تعریف می شوند که از طریق تعاملات اجتماعی، شناختی و آموزشی نوآوری را تقویت می کنند. این مطالعه توصیفی- همبستگی بود و داده ها از نمونه ای شامل ۴۰۴ دانشجو از دانشگاه محقق اردبیلی (سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳) با استفاده از پرسشنامه های استاندارد هولمن و همکاران برای سنجش رفتارهای نوآورانه و پرسشنامه آربا و همکاران برای ارزیابی مشارکت در اجتماعات اکتشافی جمع آوری شدند. داده ها با آزمون تی تک نمونه ای، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل-شدند. نتایج، نشان داد که میانگین رفتارهای نوآورانه و مشارکت در اجتماعات اکتشافی به صورت معناداری بالاتر از صفر است (۰۰۱/۰ < p ). همبستگی مثبت و معناداری میان مولفه های اجتماعات اکتشافی و رفتارهای نوآورانه مشاهده شد (۰۰۱/۰ p < ، ۵۱۳/۰ =r ). تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که حضور آموزشی (۲۶۹/۰ =β )، حضور اجتماعی (۱۷۴/۰= β ) و حضور شناختی (۱۳۷/۰ =β ) به صورت معنادار رفتارهای نوآورانه را پیش بینی می کنند و ۰۷/۲۱% از واریانس آن را تبیین می کنند (۰۰۱/۰ ; p= <۲۱۷/۰ R²). این پژوهش، تاییدکرد که عناصر اجتماعات اکتشافی نقش پیش بین معناداری در تقویت رفتارهای نوآورانه دانشجویان دارند. این یافته ها با چهارچوب های نظری مانند جوامع عمل ونگر و مدل خلاقیت آمابیل همخوانی دارد و بر اهمیت طراحی محیط های آموزشی تعاملی برای تقویت نوآوری تاکیدمی کند. پیشنهادمی شود با طراحی محیط های آموزشی تعاملی، تقویت نقش تسهیل گری اساتید (حضور آموزشی) و ایجاد کانال های امن برای تبادل و اجرای ایده ها، بستر لازم برای بروز رفتارهای نوآورانه دانشجویان فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

رفتارهای نوآورانه ، اجتماعات اکتشافی ، دانشجویان ، آموزش عالی