کاوش نقش هوش مصنوعی در بهبود کارایی و اثربخشی سیستم های مدیریت دانش در سازمان ها

این پژوهش با هدف بررسی و شناسایی نقش هوش مصنوعی در ارتقای عملکرد سیستم های مدیریت دانش سازمانی انجام شد. در این پژوهش، یک مرور نظام مند با بهره گیری از رویکرد کیفی انجام شد. داده های پژوهش از طریق جستجوی گسترده در پایگاه های علمی معتبر، شامل ScienceDirect، IEEE Xplore، Springer و Google Scholarگردآوری شدند. به منظور افزایش دقت و جامعیت فرایند بازیابی منابع، از عملگرهای بولی AND، OR و NOT استفاده شد. این عمل گرها، امکان ترکیب منطقی کلیدواژه ها، محدودسازی نتایج ناخواسته و گسترش جستجو را از طریق مترادف ها فراهم ساختند و بدین ترتیب، مجموعه ای معتبر و قابل اتکا از مطالعات مرتبط برای تحلیل نهایی انتخاب شد. جامعه آماری پژوهش، شامل تمامی مطالعات منتشرشده به زبان های فارسی و انگلیسی از سال ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ برای منابع لاتین و از سال ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ برای منابع فارسی بود. نمونه گیری به صورت هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج مشخص، انجام شد و در نهایت ۱۱ مقاله با کیفیت علمی مناسب برای تحلیل انتخاب شدند. داده ها با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، بررسی شدند و چهارچوب PRISMA به منظور تضمین اعتبار و پایایی پژوهش به کارگرفته شد. نتایج تحلیل، نشان-داد که هوش مصنوعی، نقش های چندوجهی و موثری در بهبود سیستم های مدیریت دانش دارد. در سطح سازمانی، چهار مضمون کلیدی شناسایی شد: ارتقای فرایندهای خلق و اکتساب دانش، بهینه سازی ذخیره سازی و سازماندهی دانش، تسهیل و شخصی سازی تسهیم دانش و افزایش اثربخشی به کارگیری دانش. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی با هوشمندسازی فرایندهای دانشی، علاوه بر بهبود تصمیم گیری و سازماندهی اطلاعات در سطح سازمان، موجب مدیریت بهتر داده ها، یادگیری شخصی سازی شده و ارائه توصیه های هوشمند در سطح فردی نیز می شود و به این ترتیب قابلیت های سازمانی و فردی را به طور هم زمان تقویت می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، سیستم های مدیریت دانش ، مدیریت دانش سازمانی ، ارتقای کارایی ، بهبود اثربخشی ، خلق دانش