رابطه بین نگرش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با ارتقاء سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین نگرش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با ارتقاء سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره بود. روش پژوهش مبتنی بر روش توصیفی_تحلیلی و پیمایشی و با رویکرد کاربردی و همچنین از نوع اسنادی و مقطعی بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه ی شاغلین در شبکه بهداشت و درمان شهرستان دیواندره در سال ۱۴۰۵ بود که برابر با ۳۵۰ نفر اخذ گردید و بر اساس فرمول کوکران حجم نمونه به تعداد ۱۸۳ نفر به دست آمد. شیوه توزیع پرسشنامه ها به صورت تصادفی ساده بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه ی نگرش به هوش مصنوعی چاترجی (۲۰۲۰)، پرسشنامه ی سواد دیجیتال رودیرگوئز و همکاران (۲۰۱۶) و پرسشنامه ی شایستگی دیجیتال بتین و همکاران (۲۰۲۳) بود. برای بررسی روابط از ضریب همبستگی پیرسون و برای پیش بینی و بررسی سهم متغیرها از رگرسیون خطی چندگانه (گام به گام) استفاده شد. نتایج نشان داد که بین نگرش نسبت به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش با ارتقاء سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره رابطه ی معنی داری وجود دارد. ۳۲٫۸ درصد نمرات سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره ناشی از نمرات نگرش به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش می باشد. با افزایش میزان نگرش به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش، میزان سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره افزایش پیدا می کند. در واقع، نگرش به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش می تواند سواد دیجیتال و شایستگی دیجیتال کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره را پیش بینی کند.

کلیدواژه ها:

نگرش به استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ، سواد دیجیتال ، شایستگی دیجیتال ، کادر بهداشت و درمان شهرستان دیواندره