کاربرد فناوری های هوش مصنوعی در مدیریت و پایش بیماری های مزمن

زمینه و هدف: هوش مصنوعی پتانسیل تحول در مراقبت های بهداشتی را دارد، اما پذیرش آن توسط پزشکان با چالش هایی روبه روست. این مطالعه با هدف شناسایی عوامل موثر بر قصد پذیرش هوش مصنوعی توسط پزشکان در ایران انجام شد. روش: این پژوهش توصیفی-تحلیلی با رویکرد مقطعی بر روی ۳۸۴ پزشک شاغل در بیمارستان های دانشگاهی شهر تبریز انجام گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته مبتنی بر مدل UTAUT بود که روایی و پایایی آن تایید شد. داده ها با استفاده از مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) و نرم افزار AMOS تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که سودمندی درک شده (β=۰.۳۱۲)، اعتماد به فناوری (β=۰.۲۶۷)، سهولت استفاده درک شده (β=۰.۱۵۶)، شرایط تسهیل کننده (β=۰.۱۸۹) و هنجارهای ذهنی (β=۰.۱۳۴) تاثیر مثبت و معناداری بر قصد پذیرش هوش مصنوعی دارند. نگرانی حریم خصوصی (β=-۰.۱۷۸) تنها عامل بازدارنده معنادار بود. اعتماد به فناوری با تاثیر کل ۰.۳۹۹ موثرترین عامل شناسایی شد. مدل توانست ۶۸.۴% از واریانس قصد پذیرش را تبیین کند. نتیجه گیری: پذیرش هوش مصنوعی توسط پزشکان تحت تاثیر عوامل فناورشناختی، روان شناختی و زمینه ای است. تقویت زیرساخت های فناوری، آموزش جامع، افزایش شفافیت الگوریتم ها، و حمایت قانونی از حریم خصوصی می تواند پذیرش را تسهیل کند. ضعف زیرساخت ها و نگرانی های حریم خصوصی در ایران نیازمند توجه ویژه است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پذیرش فناوری ، پزشکان ، مدل UTAUT ، مراقبت های بهداشتی ، ایران