مدل استراتژیک توسعه ی گردشگری-درمانی برای شیراز
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 22
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
AIMCNFE03_039
تاریخ نمایه سازی: 26 مهر 1405
چکیده مقاله:
گردشگری درمانی در سال های اخیر به عنوان یکی از راهبردی ترین حوزه های توسعه اقتصادی منطقه ای، ارتقای نظام سلامت و تعاملات بین المللی مطرح شده است. شهر شیراز، به عنوان یکی از مهم ترین قطب های تاریخی، فرهنگی و پزشکی ایران، از ظرفیت های قابل توجه اما کمتر سازمان یافته ای برای تبدیل شدن به مرکز پیشرو گردشگری درمانی در خاورمیانه برخوردار است. این پژوهش با هدف ارائه یک چارچوب راهبردی جامع برای توسعه پایدار گردشگری درمانی در شیراز انجام شده و ابعاد ظرفیت نظام سلامت، زیرساخت های گردشگری، محیط سیاست گذاری و رقابت پذیری بین المللی را به صورت یکپارچه بررسی می کند. در این مطالعه از رویکرد تحلیلی ترکیبی استفاده شده است که شامل تحلیل SWOT، مقایسه تطبیقی با رقبای منطقه ای پیشرو (ترکیه و هند) و ارزیابی شکاف های سیاستی می باشد. یافته ها نشان می دهد شیراز از خدمات پزشکی تخصصی با کیفیت بالا، به ویژه در حوزه های پیوند عضو، درمان ناباروری، جراحی های زیبایی و چشم پزشکی، هزینه های درمانی رقابتی، پزشکان مجرب و جاذبه های فرهنگی و تاریخی غنی برخوردار است. با این حال، چالش هایی نظیر کمبود اعتباربخشی بین المللی، نبود راهبرد بازاریابی منسجم، محدودیت های تسهیل صدور ویزا، موانع زبانی و ضعف در یکپارچه سازی خدمات سلامت با خدمات گردشگری، مانع بهره برداری کامل از این ظرفیت ها شده اند. چارچوب راهبردی پیشنهادی بر پنج محور اصلی استوار است: (۱) اصلاح ساختار حکمرانی و هماهنگی نهادی، (۲) ارتقای کیفیت و اخذ اعتباربخشی های بین المللی، (۳) برندسازی و بازاریابی دیجیتال یکپارچه با تمرکز بر کشورهای همسایه، (۴) طراحی خدمات بیمارمحور شامل گردشگری دوران نقاهت، و (۵) توسعه پایدار منطقه ای با بهره گیری از ظرفیت های طبیعی اطراف شیراز، به ویژه سپیدان، در حوزه گردشگری سلامت و تندرستی. این پژوهش نشان می دهد که در صورت نبود یک راهبرد هماهنگ و مبتنی بر پایداری، شیراز ممکن است مزیت رقابتی خود را در برابر مقاصد فعال تر منطقه ای از دست بدهد. در مقابل، اجرای یک مدل توسعه ساختاریافته و سیاست محور می تواند شیراز را به مقصدی متمایز تبدیل کند که تخصص پزشکی پیشرفته را با میراث فرهنگی و محیط های طبیعی مناسب برای بازیابی سلامت تلفیق می کند. این مطالعه مدلی بومی و کاربردی ارائه می دهد که می تواند راهنمای سیاست گذاران، مدیران سلامت و سرمایه گذاران در مسیر تبدیل شیراز به قطب پایدار گردشگری درمانی باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
ندا دانیاری پور
گروه مامایی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی لارستان، لارستان، ایران
زهرا حکمی
گروه مهندسی پزشکی، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران
محمد ساجدی پور
گروه مهندسی پزشکی، دانشکده برق و کامپیوتر، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران