نقش سیستم های هوشمند خودمراقبتی در پیشگیری از آنفارکتوس قلبی و ارتقای سلامت عمومی: یک رویکرد مبتنی بر هوش مصنوعی

بیماری های قلبی-عروقی، به ویژه آنفارکتوس قلبی، به عنوان یکی از اصلی ترین چالش های سلامت عمومی در جهان شناخته می شوند که بار اقتصادی و اجتماعی سنگینی بر سیستم های درمانی وارد می کنند. رویکردهای سنتی در مدیریت این بیماری ها اغلب بر مداخلات پس از بروز علائم بالینی متمرکز هستند؛ در حالی که پتانسیل اصلی در پیشگیری زود هنگام نهفته است. این پژوهش با هدف بررسی نقش سیستم های هوش مصنوعی در ارتقای سلامت از طریق پروتکل های «خودمراقبتی هوشمند» انجام شده است. در این راستا، نقش الگوریتم های یادگیری ماشین در تحلیل داده های حاصل از ابزارهای پوشیدنی و تبدیل آن ها به پیام های مداخله ای شخصی سازی شده مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های این تحقیق نشان می دهد که ادغام هوش مصنوعی در ابزارهای پایش لحظه ای، امکان شناسایی الگوهای غیرطبیعی فیزیولوژیک (مانند تغییرات در ضربان قلب و آریتمی های پنهان) را پیش از وقوع بحران فراهم می کند. همچنین، استفاده از تکنیک های «تغییر رفتار دیجیتال» در این سیستم ها، می تواند سطح آگاهی و مشارکت فرد را در اصلاح سبک زندگی به طور چشمگیری افزایش دهد. نتیجه گیری این مطالعه تاکید می کند که گذار از مدل های درمانی به مدل های پیشگیرانه مبتنی بر هوش مصنوعی، نه تنها نرخ بروز آنفارکتوس را کاهش می دهد، بلکه با توانمندسازی افراد در مدیریت سلامت خود، گامی اساسی در جهت ارتقای سلامت عمومی جامعه برمی دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خودمراقبتی هوشمند ، پیشگیری از آنفارکتوس ، سلامت عمومی ، ابزارهای پوشیدنی ، تغییر رفتار