مدل های برنامه ریزی و مدیریت همیاران محیط زیست و مهندسان عمران و معماری درنوع کاربری زمین های شهر تهران

مطالعه و بررسی تحقیقات اخیر استفاده از مدل های برنامه ریزی همیارانه را پیشنهاد می دهند. این مطالعه سعی دارد در دو بخش برنامه ریزی همیارانه و برنامه ریزی محیط زیست و کاربری زمین همیارانه مروری کاوشگرایانه بر مباحث مطرح در این زمینه داشته باشد.چالش عمده مدیریت پایدار محیط زیست حل مناقشات و اختلافات میان ذی نفعان درگیر می باشد. روش ها برای واردکردن و مدنظر قرار دادن عموم در برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست و کاربری زمین شهر تهران به سرعت در حال تغییر می باشند. در بخش اول به بررسی مفهوم برنامه ریزی همیارانه از سه منظر هستی شناسی، معرفت شناسی و ایدئولوژی پرداخته شد و نقدها و شکاف های موجود در آن بیان شدند. در بخش دوم به صورت ریزتر وارد بررسی کاربرد برنامه همیارانه در برنامه ریزی محیط زیست و به خصوص برنامه ریزی کاربری زمین شد.بدین نحو که ابتدا به بررسی پیدایش مفهوم همیاری و فرایندهای همیارانه در برنامه ریزی و مدیریت محیط زیستی انواع زمین های کاربری شهر تهران پرداخته شد و در ادامه چالش های موجود در آن مورد بررسی قرار گرفت و معیارها و چارچوب هایی برای ارزیابی فرایند همیارانه برنامه ریزی کاربری زمین ها معرفی شدند. مطالعات مختلف صورت گرفته نشان می دهند که برنامه ریزی همیارانه نسب به سایر برنامه ریزی ها در حل مناقشات، مدنظر قرار دادن علایق ذی نفعان و ایجاد منافع ثانویه همانند دانش و ارتباط توسعه یافته ذی نفعان موثرتر می باشد. نقشه های حاصل از کاربری اراضی در دو دوره زمانی متفاوت در چهار طبقه کاربری فضای ساخته شده، فضای سبز، زمین بایر و پهنه آبی استخراج شدند. نتایج نشان داد که میزان اراضی ساخته شده و پهنه آبی افزایش یافته اما میزان زمین های بایر و فضای سبز کاهش یافته است. همچنین تغییرات در مناطق ۲۲ گانه تهران یکسان نبودند. بطوریکه که در همه مناطق ۲۲ گانه فضای ساخته شده در طی دهه اخیر افزایش یافته و زمین های بایر کاهش یافته است.

کلیدواژه ها:

کاربری ، برنامه ریزی ، زمین ، تهران ، همیارانه