روش و بکارگیری انرژی های تجدید پذیر و تاثیر آن بر کاهش آلودگی و آلاینده های هوا در تهران

افزایش نیاز به انرژی و محدودیت سوخت های فسیلی از یک سو و افزایش آلودگی زیست محیطی در شهر تهران ناشی از سوزاندن آن ها از سوی دیگر، باعث اقبال به استفاده از انرژی های تجدیدپذیر شده است. از این رو، سیاست گذاری و برنامه ریزی جهت استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در سال های آینده، بسیار ضروری به نظر می رسد. استفاده از انرژی های تجدیدپذیردر صنایع مختلف، می تواند کاهش شدت مصرف انرژی و کاهش آلودگی محیط زیست را در پی داشته باشد. طبق توافقنامه ای که در کنفرانس تغییر اقلیم ۲۰۱۵ سازمان ملل متحد در شهر پاریس بدست آمد، کشورها باید از حرکت سریع انتشار آلاینده های زیست محیطی و گازهای گلخانه ای کاسته و افزایش دمای جهانی را به زیر ۲ درجه سلسیوس برسانند. این مهم، فقط از طریق کاهش شدت مصرف انرژی و استفاده از انرژی های تجدیدپذیر قابل دستیابی است. هدف از این مطالعه نیز، تشریح و مرور برنامه ها و متدهایی است که در کشورهای مختلف برای استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در جهت کاهش انتشار آلاینده های محیط زیست و گازهای گلخانه ای، به کار گرفته شده اند. هر ساله با نزدیک شدن به فصل سرما، مردم به ویژه در کلان شهرها با پدیده آلودگی هوا مواجه می شوند. علی رغم وقوع سالیانه این پدیده، تاکنون دولت و مجلس برنامه موثری برای مقابله و کاهش آن پیاده سازی نکرده اند. عدم شناخت صحیح از آلاینده ها، منجر شده است راهکارهای مسئولین ذی ربط توانایی کاهش آلودگی هوا را نداشته باشد. آلودگی هوا به معنی افزایش یکی از آلاینده های هوا به بیش از سقف استاندارد تعیین شده و قرارگیری در شرایط ناسالم است. طی سال های اخیر، آلاینده اصلی شهر تهران ذرات معلق با قطر کمتر از ۲.۵ میکرون شناسایی شده است. این ذرات اثرات سو قابل توجهی بر سلامت شهروندان دارند. با گذشت سالیان سال و درگیری طولانی مدت کلان شهرهای کشور با مساله آلودگی هوا، تاکنون پژوهش های دقیقی در حوزه شناخت منابع آلاینده از سوی دستگاه های مسئول صورت نگرفته است.

کلیدواژه ها:

آلودگی هوا ، انرژی های تجدیدپذیر ، محیط زیست ، تهران