بررسی آزمایشگاهی اثر جت مستغرق بر خصوصیات پرش هیدرولیکی نامتقارن در بستر سینوسی

حوضچه های آرامش، سازه های اتلاف انرژی می باشند که همواره جریان را از حالت فوق بحرانی به زیربحرانی تغییر می دهد. نوسانات فشار منفی موجب آسیب رسانی قابل توجه در محل حوضچه می شود. تزریق جت مستغرق تاثیر فشار منفی موجود در جریان فوق بحرانی را تقریبا از بین برده و سبب کاهش تلاطم و سرعت جریان در پایین دست می شود. این پژوهش با هدف بررسی اثر توام سیستم جت مستغرق چندگانه و زبری موج دار پیوسته بر کنترل پرش هیدرولیکی در مقاطع واگرای ناگهانی انجام شد. بدین منظور، آزمایش ها در یک آبراهه آزمایشگاهی با سه ترکیب بستر موج دار پیوسته و تزریق سیستم جت مستغرق انجام شدند. نتایج نشان داد پرش هیدرولیکی با سه دبی تزریق جت مستغرق و در محدوده اعداد فرود ورودی شش الی ۱۱، شدت نوسان و تغییر سطح جریان را در محدوده پس از واگرایی مقطع کاهش می دهد. همچنین موجب افزایش اتلاف انرژی می شود. میزان استهلاک انرژی برای جت های افقی مستغرق تقریبا به طور میانگین ۲۰ الی ۲۵ درصد بیشتر از مقدار نظیر آن در پرش کلاسیک و گسسته می باشد که به ترتیب طول پرش، طول غلتاب و اعماق مزدوج در فرود ۶، ۵۰ درصد، ۴۴درصد و ۶۳ درصد کاهش داشتند و نشان از تاثیر مثبت این سیستم بر پایداری جریان می دهد.

کلیدواژه ها:

جهش آبی ، پرش نامتقارن ، استهلاک انرژی ، طول پرش هیدرولیکی و بستر موج دار