استخراج سبز پکتین از ضایعات پوست پرتقال: مقایسه کارایی روش گرمایش اهمی و متداول

روش های متداول استخراج پکتین از ضایعات مرکبات با چالش هایی نظیر زمان طولانی، مصرف انرژی بالا و تخریب ساختار پکتین همراه هستند. در پژوهش حاضر،استخراج پکتین از ضایعات پوست پرتقال با روش گرمایش اهمی به عنوان یک فناوری سبز و کارآمد بررسی و با روش گرمایش معمولی مقایسه شد. استخراج پکتین با روش گرمایش اهمی در شرایط بهینه (گرادیان ولتاژ ۱۵ ولت بر سانتی متر، دمای ۹۰ درجه سانتی گراد، زمان ۳۰ دقیقه) و با روش گرمایش معمولی (دمای ۹۰ درجه سانتی گراد، زمان ۹۰ دقیقه) انجام گرفت. پکتیناستخراج شده از نظر راندمان استخراج،درجه استریفیکاسیون، ظرفیت نگهداری آب و روغن، شاخص های رنگی، ساختار شیمیایی و مورفولوژی سطح ارزیابی شد. نتایج نشان داد که روش گرمایش اهمی راندمان استخراج را به طور معنی داری افزایش داد (۱۵/۲۷در مقابل ۱۲/۵۴). درجه استریفیکاسیون پکتین استخراج شده با روش اهمی (۴۰/۶۲ %) به طور معنی داری بیشتر از روش معمولی (۴۵/ ۵۱%) بود که نشان دهنده تعلق آن به گروه پکتین های با متوکسیل بالا است. ظرفیت نگهداری آب (۱۱/۷ گرمبرگرم) و روغن (۲۳/۶ گرمبرگرم) در روش اهمی به ترتیب حدود ۱۸ و ۲۶ درصد بیشتر از روش معمولی بود. پکتین استخراج شده با روش اهمی روشنایی بیشتر، قرمزی و زردی کمتری نشان داد. آنالیز FTIR حفظ بهتر ساختار شیمیایی پکتین را در روش اهمی تایید کرد و تصاویر SEM ساختاری یکنواخت تر و ذرات ریزتر را نشان دادند. در مجموع، گرمایش اهمی به عنوان یک فناوری سبز، کارآمد و کم مصرف، پتانسیل بالایی برای جایگزینی روش های متداول در استخراج پکتین از ضایعات مرکبات دارد و می تواند رویکردی پایدار و ارزش آفرین برای مدیریت پسماندهای صنایع فرآوری مرکبات فراهم سازد

کلیدواژه ها:

پکتین ، گرمایش اهمی ، درجه استریفیکاسیون ، طیف سنجی FTIR ، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)