تاثیر فعالیت های برنامه نویسی بدون رایانه بر رشد تفکر الگوریتمی دانش آموزان ابتدایی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 113

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NPHMES01_510

تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405

چکیده مقاله:

گسترش سواد دیجیتال در آموزش ابتدایی، ضرورت آموزش مهارت های حل مسئله را پیش از کار با زبان های برنامه نویسی برجسته کرده است. پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش فعالیت های برنامه نویسی بدون رایانه در تقویت تفکر الگوریتمی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شد. روش پژوهش، مرور تحلیلی و تلفیق موضوعی مطالعات علمی درباره تفکر محاسباتی، آموزش بدون رایانه، بازی های آموزشی و ارزشیابی عملکردی بود. شواهد پژوهش های تجربی و مرورهای معتبر نشان داد که فعالیت هایی مانند مسیریابی، مرتب سازی، رمزگذاری دستورات، اجرای نقش ربات و کشف خطا، در صورت طراحی مرحله مند، می توانند مهارت های توالی سازی، تجزیه مسئله، تشخیص الگو، شرط گذاری و بازبینی راه حل را تقویت کنند. بااین حال، تفکر الگوریتمی با تفکر محاسباتی یکسان نیست و آثار گزارش شده در تمام سنین، ابزارها و بافت های آموزشی به یک اندازه تکرار نمی شوند. آموزش موثر مستلزم تعریف هدف روشن، ارائه مسئله واقعی، گفت وگوی گروهی، بازخورد مستند، فرصت اصلاح و سنجش توانایی انتقال راهبرد به موقعیت تازه است. محدودیت های پژوهش های موجود شامل ناهمگونی ابزارهای سنجش، تفاوت زمان مداخله و کمبود مطالعات بومی در مدارس ایران است. در مجموع، برنامه نویسی بدون رایانه می تواند راهبردی کم هزینه و فراگیر برای آموزش مقدمات تفکر الگوریتمی باشد، مشروط بر آنکه به سرگرمی صرف فروکاسته نشود و معلم کیفیت استدلال و اصلاح راه حل دانش آموز را به طور مستمر ارزشیابی کند.

نویسندگان

آی ناز سارلی

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش گنبدکاووس

فاطمه سارلی

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش گنبدکاووس

شکوفه آغیل

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش گنبدکاووس

صبوره غراوی فر

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش گنبدکاووس

آتوسا آغیل

آموزش ابتدایی اداره آموزش و پرورش گنبدکاووس