نقش امنیت روانی کلاس درس در افزایش تمایل دانش آموزان به طرح پرسش های اعتقادی و مشارکت در گفت وگوهای دینی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 74

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NPHMES01_488

تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405

چکیده مقاله:

طرح پرسش های اعتقادی در دوره نوجوانی بخشی طبیعی از رشد شناختی، هویت یابی و مواجهه با تجربه های دینی و رسانه ای است؛ بااین حال، سکوت دانش آموز در کلاس الهیات لزوما نشانه فقدان پرسش یا رضایت از پاسخ های ارائه شده نیست. این مقاله با هدف تبیین نقش امنیت روانی کلاس درس در تمایل دانش آموزان به بیان ابهام های اعتقادی و مشارکت در گفت وگوهای دینی تدوین شده است. روش پژوهش، مرور تحلیلی و تلفیق مفهومی مطالعات منتشرشده درباره امنیت روانی، گفت وگوی کلاسی، انگیزش، آموزش دینی و مسائل بحث برانگیز است. شواهد منتخب نشان می دهند که رفتار غیرتحقیرآمیز معلم، قواعد روشن گفت وگو، احترام همسالان، امکان بیان اختلاف نظر، و برخورد سنجیده با پرسش های حل نشده می توانند هزینه ادراک شده پرسشگری را کاهش دهند. در مقابل، تمسخر، برچسب زنی، پاسخ های شتاب زده، نمره دهی به محتوای باور شخصی و تبدیل اختلاف علمی به قضاوت درباره شخصیت، با کاهش اعتماد و خودسانسوری همراه اند. بر پایه این تلفیق، چارچوبی چهاربخشی شامل حمایت رابطه ای، عدالت گفت وگویی، سواد استدلال دینی و سازوکار پیگیری پرسش ها پیشنهاد می شود. نتیجه آنکه امنیت روانی نباید با حذف نقد یا وعده نبود تعارض اشتباه گرفته شود؛ کلاس اثربخش دینی محیطی است که ضمن صیانت از کرامت دانش آموز، امکان بررسی منصفانه دیدگاه ها و پاسخ گویی مستدل را فراهم می آورد. شواهد موجود برای ادعای اثر علی مستقیم در مدارس ایران کافی نیست و ارزیابی بومی پیشنهاد می شود.

نویسندگان

رضا راغی پور

دانشجوی تربیت معلم دبیری الهیات