مدیریت بازگشت دانش آموزان پس از غیبت های طولانی مدت و پیشگیری از عقب ماندگی تحصیلی
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 59
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_479
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
غیبت طولانی مدت می تواند پیوستگی آموزش، ارتباط دانش آموز با مدرسه و اعتماد او به توانایی یادگیری را مختل سازد و بازگشت صرف به کلاس، لزوما به جبران این گسست منجر نمی شود. پژوهش حاضر با هدف تبیین الزامات مدیریت بازگشت دانش آموزان پس از غیبت های طولانی و ارائه چارچوبی برای پیشگیری از عقب ماندگی تحصیلی انجام شد. روش پژوهش مروری تحلیلی بود و یافته های پژوهش های فارسی و بین المللی درباره غیبت مزمن، امتناع از مدرسه، حمایت روانی اجتماعی، احساس تعلق و آموزش جبرانی به صورت مضمون محور تلفیق شدند. تحلیل شواهد نشان داد برنامه بازگشت باید با شناخت علت غیبت و سنجش شکاف یادگیری آغاز شود و در ادامه، حمایت آموزشی هدفمند، ارتباط محترمانه با خانواده، بازسازی تعلق مدرسه ای و پایش تدریجی حضور را در بر گیرد. مطالعات همچنین نشان دادند که مداخلات کاهش غیبت از نظر میزان اثربخشی یکدست نیستند و کیفیت شواهد برای برخی گروه ها محدود است. بر این اساس، چرخه ای شش گامی شامل تماس حمایتی، نیازسنجی، برنامه ریزی مشترک، اجرای آموزش جبرانی و حمایت اجتماعی، پایش و تثبیت حضور پیشنهاد شد. نتیجه آنکه مدیریت موفق بازگشت، فرایندی چندبعدی و متناسب با شرایط فرد است و نباید به تکمیل فوری تکالیف یا نظارت انضباطی تقلیل یابد. آزمون میدانی الگوی پیشنهادی در مدارس ایران برای ارزیابی اثر آن بر حضور پایدار و یادگیری ضرورت دارد.
نویسندگان
سید امیر رضا موسوی نژاد
مدیر مدرسه آموزش از راه دور مبین، اداره آموزش و پرورش شهرستان کهگیلویه