نقش مدیریت پیشگیرانه غیبت های مکرر در کاهش خطر ترک تحصیل دانش آموزان در هنرستان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 79

فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NPHMES01_477

تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405

چکیده مقاله:

غیبت های مکرر از نشانه های هشداردهنده گسست تدریجی هنرجو از فرایند آموزش است؛ پدیده ای که در هنرستان ها به سبب وابستگی یادگیری به حضور در کارگاه، ارزشیابی عملی، تجهیزات آموزشی و ارتباط با محیط واقعی کار پیامدهایی متفاوت از آموزش صرفا نظری دارد. هدف این مقاله، تبیین نقش مدیریت پیشگیرانه غیبت های مکرر در کاهش خطر ترک تحصیل دانش آموزان هنرستانی و ارائه الگویی اجرایی برای مداخله به موقع است. پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از مطالعات معتبر درباره غیبت مزمن، هشدار زودهنگام، پیوند مدرسه و خانواده و ماندگاری در آموزش فنی و حرفه ای تدوین شده است. تحلیل منابع نشان می دهد غیبت را نباید فقط تخلفی انضباطی تلقی کرد؛ زیرا فشار معیشتی، مسیر طولانی رفت وآمد، ناسازگاری رشته با علایق هنرجو، تجربه ناکامی در کارگاه، مشکلات روانی و جسمی، روابط نامساعد مدرسه و ضعف حمایت خانوادگی می توانند به صورت هم زمان در شکل گیری آن نقش داشته باشند. بر این اساس، مدیریت پیشگیرانه موثر بر ثبت دقیق و روزانه حضور، تحلیل الگوی غیبت در کلاس های نظری و کارگاهی، گفت وگوی محرمانه و بدون سرزنش، اولویت بندی حمایتی، طراحی برنامه جبران یادگیری عملی و پیگیری تداوم حضور متکی است. الگوی پیشنهادی مقاله سه سطح حمایت همگانی، مداخله هدفمند و رسیدگی فردی فشرده را در قالب یک چرخه پایش و بازخورد تلفیق می کند. همچنین پیشنهاد می شود موفقیت برنامه با شاخص هایی مانند کاهش روزهای غیبت، افزایش پیوستگی حضور در کارگاه، تکمیل تکالیف عملی، احساس تعلق و تداوم ثبت نام سنجیده شود، نه صرفا با کاهش موارد انضباطی. نتیجه آن است که مدیریت پیشگیرانه غیبت، در صورت پیوند با عدالت آموزشی و حمایت چندبخشی، می تواند مسیر بازگشت و ماندگاری هنرجویان در هنرستان را تقویت کند؛ بااین حال تعیین اندازه اثر آن در ایران مستلزم ارزیابی میدانی و مطالعه طولی است.

نویسندگان

محسن سلیمان نژاد

هنرآموز کامپیوتر اداره آموزش و پرورش منطقه ۱۹ شهر تهران