راهکارهای معاونان پرورشی برای پیشگیری از خشونت کلامی و آزارگری در فضای مجازی دانش آموزان
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 92
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_461
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
گسترش ارتباطات دانش آموزی در پیام رسان ها، شبکه های اجتماعی و گروه های آموزشی، در کنار فرصت های یادگیری و تعامل، زمینه بروز شکل هایی از خشونت کلامی، تحقیر، تهدید، شایعه پراکنی و آزارگری سایبری را نیز فراهم کرده است. در چنین شرایطی، معاونان پرورشی به دلیل ارتباط مستمر با دانش آموزان، خانواده ها، معلمان و مشاوران مدرسه می توانند نقش محوری در پیشگیری، شناسایی زودهنگام و پاسخ تربیتی به این رفتارها داشته باشند. هدف این پژوهش، تبیین مجموعه ای از راهکارهای عملی و قابل اجرا برای معاونان پرورشی با تاکید بر پیشگیری مدرسه محور است. پژوهش به شیوه مروری روایتی و با تحلیل موضوعی هدفمند مطالعات علمی فارسی و غیرفارسی مرتبط با آزارگری سایبری، خشونت کلامی، برنامه های ضدآزارگری، نقش والدین و مداخلات مدرسه ای انجام شده است. یافته های حاصل از تلفیق منابع نشان می دهد که راهکارهای موثر را می توان در هفت محور به هم پیوسته صورت بندی کرد: تدوین هنجارهای ارتباطی مشارکتی، آموزش سواد رسانه ای و همدلی دیجیتال، تقویت خودتنظیمی هیجانی، توانمندسازی دانش آموزان شاهد، فراهم کردن مسیرهای محرمانه گزارش دهی، مشارکت هدفمند خانواده و پاسخ حمایتی و ترمیمی متناسب با شدت رخداد. بررسی شواهد همچنین نشان می دهد که اتکا به تنبیه، سخنرانی های مناسبتی یا نظارت فناورانه بدون اعتمادسازی، برای اصلاح پایدار رفتار کفایت نمی کند و برنامه ها باید متناسب با سن، فرهنگ مدرسه و نیاز دانش آموزان پیگیری شوند. بر همین مبنا، یک الگوی اجرایی مدرسه ای شامل نیازسنجی، برنامه ریزی، اجرای فعالیت های پیشگیرانه، رسیدگی ایمن به گزارش ها و ارزشیابی مستمر پیشنهاد شده است. نتیجه آنکه معاون پرورشی زمانی در پیشگیری از خشونت کلامی و آزارگری مجازی اثربخش تر عمل می کند که از نقش واکنشی و صرفا انضباطی فاصله گرفته و هماهنگ کننده یک نظام تربیتی، حمایتی و پاسخ گو در سطح مدرسه باشد.
نویسندگان
فاطمه اسدی مریدانی
معاون پرورشی مدارس اداره آموزش و پرورش ناحیه دو رشت، گیلان، ایران.