تاثیر آموزش کارگاهی مبتنی بر تجربه عملی بر افزایش خودکارآمدی حرفه ای هنرجویان الکتروتکنیک در نظام آموزش و پرورش
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 60
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_448
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
آموزش فنی وحرفه ای یکی از ارکان اساسی تربیت نیروی انسانی ماهر، توسعه شایستگی های شغلی و آماده سازی دانش آموزان برای ورود موثر به عرصه اشتغال محسوب می شود. در این میان، رشته الکتروتکنیک به دلیل ماهیت تخصصی، پیچیدگی مهارت های عملی و ضرورت رعایت استانداردهای ایمنی، نیازمند روش های آموزشی است که بتوانند میان دانش نظری و تجربه واقعی پیوند برقرار کنند. پژوهش حاضر با هدف تبیین تاثیر آموزش کارگاهی مبتنی بر تجربه عملی بر افزایش خودکارآمدی حرفه ای هنرجویان الکتروتکنیک در نظام آموزش و پرورش انجام شده است. روش پژوهش، مروری تحلیلی و مبتنی بر بررسی و تلفیق هدفمند منابع علمی و پژوهش های مرتبط با یادگیری تجربی، خودکارآمدی، آموزش مهارت محور و تربیت فنی وحرفه ای است. در این مطالعه، مبانی نظری یادگیری تجربی و نظریه شناختی اجتماعی در کنار یافته های پژوهش های داخلی و خارجی بررسی شده و سازوکارهای احتمالی ارتباط تجربه عملی با باورهای خودکارآمدی حرفه ای تحلیل شده اند. حاصل تحلیل منابع نشان می دهد که آموزش کارگاهی مبتنی بر تجربه عملی، در صورت برخورداری از طراحی آموزشی منظم، فرصت اجرای مستقل تکالیف، بازخورد سازنده، مشاهده الگوهای موفق و تامل درباره عملکرد، می تواند زمینه تقویت باور هنرجویان به توانایی انجام وظایف حرفه ای را فراهم سازد. همچنین، چنین آموزشی ظرفیت ارتقای مهارت حل مسئله، افزایش پایداری در برابر دشواری های فنی، تقویت مسئولیت پذیری و بهبود آمادگی ورود به محیط کار را دارد. بااین حال، آثار مزبور به کیفیت اجرای فعالیت های عملی، امکانات کارگاهی، شایستگی هنرآموزان و تفاوت های فردی هنرجویان وابسته است. بر اساس تحلیل انجام شده، چارچوبی مفهومی برای پیوند تجربه عملی، منابع شکل گیری خودکارآمدی و پیامدهای حرفه ای پیشنهاد شده است. نتیجه گیری پژوهش بر ضرورت عبور از آموزش صرفا نمایشی به سوی آموزش تجربه محور، بازاندیشانه و مبتنی بر شایستگی تاکید دارد. همچنین، پیشنهاد می شود اثربخشی این چارچوب در پژوهش های میدانی آینده با استفاده از ابزارهای معتبر و سنجش هم زمان عملکرد عملی و خودکارآمدی حرفه ای ارزیابی شود.
نویسندگان
محمد میرزاخانی
هنرآموز الکتروتکنیک اداره شهر گندمان، استان چهارمحال و بختیاری