کاربردهای هوش مصنوعی در ایجاد سیستم های یادگیری مبتنی بر پروژه هوشمند: مروری نظام مند بر قابلیت ها، چالش ها و چشم اندازها

یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای آموزشی سازنده گرا، از دهه ۱۹۷۰ میلادی تاکنون جایگاه برجسته ای در آموزش عالی و آموزش حرفه ای یافته است. با این حال، این رویکرد همواره با چالش های ساختاری متعددی از قبیل دشواری طراحی پروژه های متمایز، مدیریت هم زمان گروه های متعدد یادگیرندگان، ارائه بازخورد به موقع در فرآیند پروژه، و ارزیابی جامع شایستگی ها مواجه بوده است. ظهور هوش مصنوعی، به ویژه مدل های زبانی بزرگ، امکان بازطراحی معماری سیستم های یادگیری مبتنی بر پروژه را فراهم آورده است. مقاله مروری حاضر با استفاده از روش مرور نظام مند مبتنی بر چارچوب PRISMA و تحلیل ۲۳ مطالعه تجربی منتشرشده بین سال های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶، به بررسی کاربردهای هوش مصنوعی در ایجاد سیستم های یادگیری مبتنی بر پروژه هوشمند می پردازد. یافته های کلیدی نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده، داربست بندی خودکار، بازخورد بلادرنگ، و پرسش گری مشارکتی، اثربخشی PBL را به طور معناداری ارتقا می دهد. با این حال، چالش هایی نظیر حاکمیت داده ها، وابستگی افراطی به هوش مصنوعی، دقت خروجی ها، و آمادگی معلمان همچنان پابرجاست. مقاله در نهایت چارچوبی یکپارچه برای طراحی سیستم های PBL هوشمند ارائه می کند که بر هم طراحی، چارچوب های اخلاقی، و شخصی سازی تدریجی تاکید دارد.