تاثیر ارزشیابی توصیفی بر اضطراب، انگیزش و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 92
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_432
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
نظام های آموزشی همواره در جستجوی روش هایی بوده اند که ضمن سنجش دقیق پیشرفت دانش آموزان، کمترین آسیب روانی را به آنان وارد کنند. در این میان، ارزشیابی توصیفی به عنوان رویکردی فرایندمحور، کیفی و رشدگرا، در مقابل نظام سنتی نمره محور مطرح شده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر ارزشیابی توصیفی بر سه سازه روان شناختی-آموزشی کلیدی یعنی اضطراب تحصیلی (اضطراب امتحان)، انگیزش تحصیلی (به ویژه انگیزش درونی) و خودپنداره تحصیلی دانش آموزان است. این مطالعه با روش مروری-تحلیلی و با استناد به پژوهش های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که ارزشیابی توصیفی با حذف نمره های عددی، ایجاد بازخوردهای کیفی و سازنده، تاکید بر فرایند یادگیری به جای نتیجه، و کاهش مقایسه های اجتماعی، به طور معناداری موجب کاهش اضطراب امتحان و ترس از شکست می شود. همچنین این رویکرد با تقویت انگیزش درونی، احساس شایستگی و خودکارآمدی، یادگیری را از یک وظیفه بیرونی به یک کنش درونی تبدیل می کند. در زمینه خودپنداره تحصیلی نیز شواهد حاکی از آن است که دانش آموزان مشمول ارزشیابی توصیفی در مقایسه با گروه ارزشیابی سنتی، خودپنداره تحصیلی مثبت تری دارند. با این حال، پژوهش ها به پیامدهای ناخواسته ای همچون سرخوردگی دانش آموزان کوشا و کاهحذفش انگیزه ناشی از استرس مفید نیز اشاره کرده اند. در پایان، دلالت های کاربردی برای بهبود اجرای این نظام ارزشیابی ارائه شده است.
نویسندگان
مریم قاسم آبادی
کارشناسی ریاضی محض دانشگاه پیام نور
شرمین حکمت
کارشناسی ارشد جامعه شناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز