تاثیر حفظ شعر در ارتقای سواد ادبی دانش آموزان با تاکید بر کتاب های فارسی دوره متوسطه
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 84
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_422
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
حفظ شعر یکی از شیوه های دیرینه آموزش زبان و ادبیات فارسی است که از گذشته تا امروز در نظام آموزشی ایران جایگاه ویژه ای داشته است. شعر به دلیل برخورداری از موسیقی، آهنگ، تصویرهای ادبی، واژگان متنوع و اندیشه های عمیق، ظرفیت بالایی برای پرورش توانایی های زبانی و ادبی دانش آموزان دارد. حفظ کردن شعر، در صورتی که با فهم معنا، تحلیل آرایه های ادبی و آشنایی با زمینه های تاریخی و فکری اثر همراه باشد، می تواند در گسترش دایره واژگان، تقویت حافظه زبانی، بهبود مهارت خواندن و نوشتن، شناخت سبک های ادبی و پرورش ذوق ادبی دانش آموزان موثر باشد. کتاب های فارسی دوره متوسطه با ارائه گزیده هایی از آثار شاعران برجسته ای مانند فردوسی، سعدی، حافظ، مولوی، ناصرخسرو و شاعران معاصر، فرصت مناسبی برای تحقق این اهداف فراهم می کنند. هدف مقاله حاضر، بررسی نقش حفظ شعر در ارتقای سواد ادبی دانش آموزان با تکیه بر محتوای کتاب های فارسی دبیرستان و میراث ادبی ایران است. در این مقاله، ضمن بررسی مفهوم سواد ادبی و جایگاه حفظ شعر در آموزش فارسی، تاثیر این فعالیت بر مهارت های زبانی، شناخت آرایه های ادبی، درک مفاهیم و آشنایی با میراث فرهنگی بررسی می شود. همچنین راهکارهایی برای تبدیل حفظ شعر از فعالیتی صرفا حافظه محور به روشی فعال و معنادار در آموزش ادبیات پیشنهاد می شود.
نویسندگان
سعیده احمدپور
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی