کاربرد یادگیری بین رشته ای در پیوند محتوای مدرسه با مسائل واقعی زندگی در نظام آموزش و پرورش
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 106
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_386
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی معاصر، فاصله میان محتوای رسمی مدرسه و مسائل پیچیده ای است که دانش آموزان در زندگی فردی، اجتماعی و حرفه ای خود با آن ها مواجه می شوند. ساختار سنتی برنامه درسی که دانش را در قالب درس های نسبتا مستقل و مرزبندی شده سازمان دهی می کند، اگرچه برای آموزش نظام مند مفاهیم تخصصی ضروری است، در بسیاری از موارد فرصت کافی برای ترکیب آموخته ها و انتقال آن ها به موقعیت های واقعی فراهم نمی سازد. یادگیری بین رشته ای رویکردی است که با ایجاد ارتباط هدفمند میان مفاهیم، مهارت ها، روش های تفکر و تجربه های متعلق به حوزه های مختلف، زمینه استفاده یکپارچه از آموخته ها را برای فهم و حل مسائل واقعی فراهم می کند. هدف مقاله حاضر، بررسی تحلیلی کاربرد یادگیری بین رشته ای در کاهش شکاف میان محتوای مدرسه و زندگی واقعی و تبیین الزامات بهره گیری از این رویکرد در نظام آموزش و پرورش است. پژوهش با رویکرد مروری تحلیلی انجام شده و ادبیات نظری و پژوهشی مرتبط با برنامه درسی تلفیقی، یادگیری بین رشته ای، یادگیری مبتنی بر مسئله و پروژه، آموزش پدیده محور و شایستگی های مورد نیاز زندگی مورد بررسی قرار گرفته است. تحلیل مطالعات نشان می دهد یادگیری بین رشته ای می تواند از طریق مسئله محور کردن محتوا، ایجاد موقعیت های اصیل یادگیری، افزایش انتقال دانش، تقویت تفکر انتقادی و حل مسئله، توسعه همکاری، افزایش عاملیت دانش آموز و معنادار کردن تجربه مدرسه، ارتباط میان آموزش رسمی و زندگی را تقویت کند. با این حال، تحقق چنین پیامدهایی مستلزم تغییر در منطق طراحی برنامه درسی، توانمندسازی حرفه ای معلمان، انعطاف در زمان بندی آموزشی، گسترش ارزشیابی عملکردی و ایجاد ارتباط میان مدرسه و محیط اجتماعی است. بر این اساس، مقاله الگویی مفهومی پیشنهاد می کند که در آن «مسئله واقعی زندگی» نقطه آغاز یادگیری و دانش رشته ای، فعالیت پژوهشی، همکاری و بازاندیشی ابزارهای دستیابی به راه حل محسوب می شوند. نتیجه آنکه یادگیری بین رشته ای نباید به حذف مرزهای رشته ای منجر شود، بلکه باید دانش عمیق هر رشته را در خدمت فهم چندوجهی مسائل واقعی قرار دهد.
نویسندگان
زینب خالدی
مربی پرورشی اداره آموزش و پرورش منطقه لوداب، کهگیلویه و بویراحمد