نقش بازی وارسازی هدفمند در افزایش درگیری تحصیلی دانش آموزان
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 86
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_385
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
درگیری تحصیلی یکی از مهم ترین شاخص های کیفیت تجربه یادگیری دانش آموزان و از عوامل موثر بر استمرار یادگیری، پیشرفت تحصیلی، شکل گیری انگیزش پایدار و کاهش کناره گیری از فعالیت های مدرسه ای است. بااین حال، گسترش محرک های دیجیتال، کاهش جذابیت برخی الگوهای تدریس سنتی، تفاوت های فردی دانش آموزان و دشواری حفظ توجه مستمر در کلاس، ضرورت بهره گیری از راهبردهایی را افزایش داده است که بتوانند مشارکت فعال دانش آموز را بدون تقلیل فرایند یادگیری به سرگرمی افزایش دهند. در این زمینه، بازی وارسازی به عنوان استفاده سنجیده از عناصر و سازوکارهای بازی در موقعیت های غیر بازی مورد توجه قرار گرفته است. مسئله اساسی آن است که افزودن امتیاز، نشان، رتبه بندی و پاداش به فعالیت های آموزشی به تنهایی تضمین کننده افزایش درگیری تحصیلی نیست. ازاین رو، مقاله حاضر مفهوم «بازی وارسازی هدفمند» را به عنوان رویکردی معرفی می کند که در آن انتخاب عناصر بازی بر اساس هدف یادگیری، ویژگی های تحولی و انگیزشی دانش آموزان، نوع محتوا و ابعاد موردنظر درگیری تحصیلی صورت می گیرد. پژوهش حاضر با روش مروری تحلیلی و با استفاده از پژوهش های معتبر داخلی و خارجی، سازوکارهای اثرگذاری بازی وارسازی بر درگیری رفتاری، عاطفی، شناختی و عاملی دانش آموزان را بررسی می کند. تحلیل شواهد نشان می دهد که طراحی مبتنی بر چالش متناسب، بازخورد فوری، امکان انتخاب، مشاهده پیشرفت، اهداف روشن، همکاری گروهی و تجربه موفقیت تدریجی می تواند احساس شایستگی، خودمختاری و تعلق را تقویت کرده و از این طریق مشارکت پایدار دانش آموز را افزایش دهد. در مقابل، رقابت افراطی، رتبه بندی عمومی مستمر، پاداش محوری و طراحی یکسان برای همه دانش آموزان ممکن است موجب اضطراب، مقایسه اجتماعی نامطلوب و کاهش انگیزش درونی شود. بر این اساس، پیشنهاد می شود مدارس از الگوی بازی وارسازی هدفمند، انعطاف پذیر و مبتنی بر نیازهای واقعی یادگیرندگان استفاده کنند و موفقیت آن را نه با میزان امتیاز کسب شده، بلکه با تغییر در کیفیت مشارکت، تفکر، احساس تعلق و عاملیت دانش آموز ارزیابی نمایند.
نویسندگان
فاطمه زارعی
کارشناسی روانشناسی عمومی دانشگاه پیام نور مرکز جهرم