تاثیر استفاده بی رویه از هوش مصنوعی بر تفکر مستقل دانش آموزان
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 100
فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_359
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
گسترش ابزارهای هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، فرصت های تازه ای برای دسترسی سریع به اطلاعات، دریافت بازخورد، شخصی سازی یادگیری و حل مسائل در اختیار دانش آموزان قرار داده است. بااین حال، سهولت دسترسی به پاسخ های آماده، تولید متن، خلاصه سازی مطالب و حل خودکار مسائل، نگرانی هایی را درباره پیامدهای استفاده بی رویه از این فناوری بر استقلال فکری دانش آموزان ایجاد کرده است. هدف مقاله حاضر بررسی تحلیلی تاثیر استفاده افراطی و غیرهدایت شده از هوش مصنوعی بر تفکر مستقل دانش آموزان و تبیین سازوکارهایی است که از طریق آنها وابستگی به پاسخ های تولیدشده می تواند مشارکت شناختی، استدلال، قضاوت، حل مسئله، خلاقیت و خودتنظیمی یادگیری را تحت تاثیر قرار دهد. بررسی مطالعات نشان می دهد که نباید میان «استفاده از هوش مصنوعی» و «وابستگی به هوش مصنوعی» یکسان انگاری صورت گیرد. هنگامی که دانش آموز از فناوری برای دریافت بازخورد، مشاهده دیدگاه های متفاوت، بررسی پاسخ خود، طرح پرسش و ارزیابی استدلال ها استفاده می کند، این ابزار می تواند نقش حمایت کننده در یادگیری داشته باشد؛ اما زمانی که تولید ایده، تحلیل مسئله، نگارش، تصمیم گیری و ارزیابی درستی اطلاعات به ابزار واگذار شود، احتمال برون سپاری شناختی و کاهش درگیری ذهنی افزایش می یابد. استفاده مکرر از پاسخ های آماده همچنین می تواند تحمل دانش آموز در برابر ابهام و دشواری، انگیزه جست وجوی مستقل، توانایی تشخیص خطا و احساس مالکیت بر فرایند یادگیری را کاهش دهد. نتیجه اساسی مقاله آن است که سیاست مطلوب آموزشی نباید مبتنی بر حذف کامل هوش مصنوعی باشد، بلکه باید بر ایجاد «استفاده شناختی فعال» استوار شود؛ به گونه ای که دانش آموز ابتدا بیندیشد، استدلال خود را شکل دهد، سپس از هوش مصنوعی برای نقد، مقایسه، بازخورد و توسعه پاسخ استفاده کند. در چنین الگویی فناوری مکمل تفکر خواهد بود، نه جانشین آن.
نویسندگان
پگاه صادقی
هنر آموز استان البرز
فرزانه امرایی
کارشناسی ارشد شیمی آلی
کاظم یاری
کارشناسی ارشد شیمی آلی
محمد اسکندری
کارشناسی مشاوره مطالعات خانواده