تاثیر روابط همسالان بر هویت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان در نظام آموزش و پرورش
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 83
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_355
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
روابط همسالان یکی از مهم ترین بسترهای اجتماعی شدن کودکان و نوجوانان است و با ورود دانش آموز به مدرسه، اهمیت آن به تدریج افزایش می یابد. دانش آموزان در تعامل با دوستان و همکلاسی های خود نه تنها الگوهای ارتباطی و مهارت های اجتماعی را فرا می گیرند، بلکه درباره ویژگی ها، توانایی ها، ارزش ها و جایگاه اجتماعی خویش نیز اطلاعات دریافت می کنند و بخشی از هویت فردی و اجتماعی خود را در همین فرایند شکل می دهند. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر روابط همسالان بر شکل گیری هویت و سازگاری اجتماعی دانش آموزان و تبیین نقش نظام آموزش و پرورش در هدایت این روابط است. پژوهش با رویکرد مروری و به شیوه کتابخانه ای انجام شده و مجموعه ای از منابع فارسی و خارجی مرتبط با روابط همسالان، دوستی، پذیرش اجتماعی، طرد همسالان، هویت نوجوانی و سازگاری اجتماعی مورد تحلیل قرار گرفته اند. بررسی ادبیات نشان می دهد روابط همسالان از طریق تامین احساس تعلق، دریافت بازخورد اجتماعی، ایجاد فرصت برای خودافشایی، تجربه استقلال، مقایسه اجتماعی، یادگیری قواعد تعامل، تمرین حل تعارض و مشارکت در فعالیت های گروهی می توانند زمینه رشد هویت منسجم و سازگاری اجتماعی مطلوب را فراهم سازند. در مقابل، طردشدگی، قربانی شدن، فشار منفی گروه، انزوای اجتماعی و دوستی های ناسالم می توانند با سردرگمی هویتی، کاهش عزت نفس، احساس تنهایی، اضطراب اجتماعی و مشکلات سازگاری همراه شوند. یافته ها همچنین نشان می دهد رابطه میان همسالان و هویت یک سویه نیست؛ دانش آموزانی که از هویت منسجم تر و مهارت های اجتماعی مناسب تر برخوردارند نیز معمولا روابط همسالانه باکیفیت تری ایجاد می کنند. مدرسه در این میان می تواند از طریق ایجاد جو روانی امن، آموزش مهارت های اجتماعی، توسعه فعالیت های مشارکتی، پیشگیری از قلدری و طرد اجتماعی، حمایت از دوستی های سالم و تقویت نقش مشاوران زمینه بهره گیری از ظرفیت مثبت گروه همسالان را فراهم کند. نتیجه کلی آن است که روابط همسالان یکی از منابع اساسی یادگیری اجتماعی و هویت یابی دانش آموز است و نظام آموزش و پرورش باید آن را بخشی از فرایند تربیت بداند، نه پدیده ای حاشیه ای خارج از آموزش رسمی.
نویسندگان
سیده مرجان قریشی
کارشناسی شیمی کاربردی، دانشگاه آزاد اسلامی کرج
سهیلا فضلعلی
کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، دانشگاه آزاد اسلامی تهران مرکزی
ندا جهانگرد
مهندسی تکنولوژی نرم افزار، دانشکده تربیت دبیر شریعتی تهران