بررسی کاربرد سامانه های هوشمند در مدیریت آموزشی مدارس متوسطه
محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی چشم اندازهای نو در علوم انسانی، مدیریت و علوم تربیتی در عصر دیجیتال
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 89
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NPHMES01_351
تاریخ نمایه سازی: 25 مهر 1405
چکیده مقاله:
تحولات فناورانه و گسترش رویکردهای داده محور، مدیریت آموزشی مدارس را وارد مرحله ای کرده است که در آن تصمیم گیری، برنامه ریزی، نظارت، ارزشیابی و تخصیص منابع بیش از گذشته می توانند بر اطلاعات بهنگام و تحلیل های نظام مند استوار شوند. مدارس متوسطه به دلیل تنوع برنامه های درسی، تعدد دبیران، پیچیدگی برنامه ریزی آموزشی، حساسیت هدایت تحصیلی، ضرورت پایش مستمر عملکرد دانش آموزان و گستردگی ارتباط با خانواده ها، از جمله محیط هایی هستند که استفاده هدفمند از سامانه های هوشمند می تواند در آنها آثار مدیریتی قابل توجهی ایجاد کند. هدف مقاله حاضر بررسی کاربرد سامانه های هوشمند در مدیریت آموزشی مدارس متوسطه و تحلیل فرصت ها، کارکردها، الزامات و محدودیت های بهره گیری از آنهاست. پژوهش با رویکرد مروری و به شیوه کتابخانه ای انجام شده و پنج منبع فارسی و ده منبع خارجی مرتبط با مدیریت هوشمند مدارس، سامانه های اطلاعات مدیریت، تحلیل داده های آموزشی، هوش مصنوعی و تصمیم گیری مدیران مدارس مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های تحلیلی نشان می دهد سامانه های هوشمند می توانند در حوزه هایی همچون ثبت و یکپارچه سازی اطلاعات، پایش وضعیت تحصیلی، شناسایی دانش آموزان در معرض افت، تنظیم برنامه های آموزشی، مدیریت حضور و غیاب، تخصیص منابع، ارزشیابی عملکرد، ارتباط با خانواده، پیش بینی روندها و تهیه گزارش های مدیریتی مورد استفاده قرار گیرند. این سامانه ها همچنین ظرفیت کاهش امور تکراری، افزایش سرعت دسترسی به اطلاعات و تقویت تصمیم گیری مبتنی بر شواهد را دارند. با وجود این، هوشمندسازی مدیریت آموزشی تنها زمانی اثربخش خواهد بود که کیفیت داده ها، سواد اطلاعاتی مدیران، امنیت و محرمانگی اطلاعات، یکپارچگی سامانه ها، آموزش کاربران و نظارت انسانی مورد توجه قرار گیرد. وابستگی افراطی به خروجی های سامانه، سوگیری داده ها، شکاف دیجیتال و تبدیل مدیریت آموزشی به فرایندی صرفا عددی از مهم ترین مخاطرات این حوزه محسوب می شوند. در مجموع، سامانه هوشمند باید به عنوان ابزار پشتیبان قضاوت حرفه ای مدیر عمل کند و نه جایگزین کامل آن؛ زیرا تصمیم های مدرسه علاوه بر داده، نیازمند شناخت زمینه، ملاحظات انسانی، ارزش های تربیتی و مسئولیت حرفه ای هستند.
نویسندگان
مریم زمانی
لیسانس حرفه و فن دانشگاه شهر ری