نقش بودجه بندی عملیاتی در افزایش کارایی واحد های امدادی در حوادث بزرگ مقیاس

هدف: پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه میان دقت در بودجه ریزی عملیاتی و ارتقای کارایی پاسخگویی واحدهای امدادی در مواجهه با حوادث بزرگ مقیاس انجام شده است. در مدیریت بحران، زمان به عنوان حیاتی ترین متغیر در تعیین نرخ بقا شناخته می شود، اما این متغیر به شدت تحت تاثیر آمادگی عملیاتی قرار دارد که خود ریشه در مدیریت منابع مالی دارد. این مطالعه بر این فرض استوار است که عدم انطباق میان بودجه های تخصیص یافته و نیازهای واقعی در زمان بحران، منجر به ایجاد گلوگاه های عملیاتی در زنجیره پاسخگویی می شود.یافته ها: یافته های اولیه نشان می دهد که مولفه های کلیدی همچون تخصیص منابع برای تجهیزات مصرفی، نگهداری تجهیزات، سوخت و آموزش های مستمر، تاثیر مستقیمی بر کاهش زمان پاسخگویی (Response Time) دارند. همچنین، چالش اصلی در سازمان های امدادی، عدم انعطاف پذیری بودجه ها در گذار از حالت عادی به حالت بحران و ناتوانی در مدیریت نوسانات شدید تقاضا در زنجیره تامین تجهیزات است.نتیجه گیری: این پژوهش پیشنهاد می دهد که برای بهینه سازی پاسخگویی به حوادث بزرگ، سازمان های امدادی باید از مدل های بودجه ریزی سنتی فاصله گرفته و به سمت «بودجه ریزی منعطف» (Flexible Budgeting) و مدیریت استراتژیک منابع مالی حرکت کنند. این رویکرد می تواند با پیش بینی نیازهای انفجاری در زمان بحران، از شکست در زنجیره امدادرسانی جلوگیری کرده و نرخ تلفات و خسارات را به حداقل برساند.

کلیدواژه ها:

مدیریت حوادث بزرگ مقیاس ، بودجه ریزی عملیاتی ، کارایی پاسخگویی