مدیریت بحران مالی در شهرداری ها : راهکار های نوین برای کاهش وابستگی به بودجه دولتی

شهرداری ها برای تداوم خدمات عمومی و نگهداری زیرساخت های شهری به درآمدی قابل پیش بینی، متنوع و متناسب با هزینه های شهر نیاز دارند. اتکای بیش از اندازه به انتقالات دولتی، درآمدهای موردی و عوارض وابسته به ساخت وساز، توان برنامه ریزی بلندمدت را محدود می کند و در زمان رکود، کاهش معاملات ملکی یا وقوع شوک های اقتصادی، خطر کسری نقدینگی و توقف پروژه ها را افزایش می دهد. این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه بررسی اسناد قانونی و چارچوب های بین المللی، علل آسیب پذیری مالی شهرداری ها و راهکارهای کاهش آن را بررسی می کند. قانون درآمد پایدار و هزینه شهرداری ها و دهیاری ها، مصوب ۱۴۰۱، چارچوب هایی برای عوارض محلی، بهای خدمات و استفاده از ابزارهای تامین مالی و مشارکت فراهم کرده است؛ اما پایداری مالی به اجرای منضبط این ظرفیت ها، بهبود وصول، عدالت در وضع عوارض، مدیریت دارایی ها و کنترل هزینه ها وابسته است. پیشنهاد محوری مقاله، گذار مرحله ای از درآمدهای ناپایدار به سبد متنوعی از درآمد محلی قابل اتکا، درآمد مبتنی بر زمین، مشارکت بخش خصوصی و بدهی مسئولانه است؛ هم زمان باید ذخیره احتیاطی، شفافیت بودجه و ارزیابی ریسک تقویت شود. مقاله داده های عملکردی شهر مشخصی را تحلیل نمی کند و فرضیه های آن در حد گزاره های تحلیلی قابل آزمون اند.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران مالی ، شهرداری ، درآمد پایدار ، مالیات ملکی