ارائه الگوی عدالت محور برای ساماندهی نیروهای قراردادی و پیمانی شهرداری با تاکید بر کاهش تبعیض های پرداختی

ساماندهی نیروهای قراردادی و پیمانی شهرداری به عنوان یکی از چالش های بنیادین نظام اداری و مدیریت منابع انسانی در ایران، نیازمند طراحی الگویی جامع، عملیاتی و عدالت محور است. پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی هشت گامی ساماندهی این نیروها تدوین شده است که شامل شناسایی و مستندسازی کامل نیروها، تحلیل شکاف های پرداختی، تدوین نظام طبقه بندی مشاغل، طراحی سازوکارهای یکسان سازی پرداخت ها، تدوین شیوه نامه تبدیل وضعیت، اجرای پایلوت، تحلیل نتایج و استقرار تدریجی همراه با نظام پایش عدالت پرداختی می شود. روش شناسی پژوهش مبتنی بر رویکرد ترکیبی شامل مطالعه اسنادی، تحلیل محتوای بخشنامه ها و مقررات مرتبط، بررسی تجربیات عملی شهرداری های مختلف ایران و مقایسه تطبیقی با تجارب بین المللی در حوزه عدالت پرداختی است. یافته ها نشان می دهد بی نظمی در نوع قراردادها، وجود شرکت های پیمانکاری واسطه با هزینه های واسطه گری که در برخی موارد تا سی تا چهل درصد مبلغ قرارداد است، فقدان نظام طبقه بندی مشاغل یکپارچه و ضعف سازوکارهای نظارتی، از جمله عوامل اصلی تبعیض پرداختی در شهرداری ها هستند؛ به گونه ای که بررسی گزارش های دیوان محاسبات نشان می دهد تنها هفت درصد از شهرداری ها لیست حقوق و مزایای کارکنان خود را در سامانه ثبت حقوق و مزایا ثبت کرده اند. نتایج تحلیل حاکی از آن است که اجرای الگوی پیشنهادی می تواند به کاهش معنادار شکاف پرداختی میان نیروهای رسمی و قراردادی و شرکتی، افزایش امنیت شغلی، بهبود انگیزه، کاهش ترک خدمت و ارتقای عدالت سازمانی منجر شود؛ تجربه شهرهایی مانند کرمانشاه نشان می دهد حذف واسطه ها و تعیین تکلیف نیروهای شرکتی، هم خدمت شهری و هم معیشت نیروها را بهبود می بخشد. الگوی ارائه شده در قالب دفترچه راهنمای ساماندهی، نظام طبقه بندی مشاغل، شیوه نامه تبدیل وضعیت و شاخص های پایش عدالت سازمانی تدوین شده و قابلیت اجرا در شهرداری های با اندازه های مختلف را دارد؛ الگویی که هزینه واسطه گری را به حقوق نیروها و عدالت پرداختی بازمی گرداند.

کلیدواژه ها:

عدالت پرداختی ، نیروهای قراردادی و پیمانی ، طبقه بندی مشاغل ، حذف واسطه گری ، شهرداری