اقتصاد چرخشی در خدمات شهری: ارزش آفرینی اقتصادی از پسماندهای ساختمانی و نخاله های عمرانی

رشد شتابان شهرنشینی و توسعه زیرساخت ها در سراسر جهان، منجر به تولید حجم عظیمی از پسماندهای ساختمانی و نخاله های عمرانی (CDW) شده است. این پسماندها نه تنها چالش های زیست محیطی جدی ایجاد می کنند، بلکه هزینه های روزافزونی را بر شهرداری ها و دستگاه های خدمات شهری تحمیل می نمایند. مقاله حاضر با رویکردی توصیفی- به بررسی ظرفیت های اقتصاد چرخشی در مدیریت پسماندهای ساختمانی و نقش آن در ارزش آفرینی اقتصادی برای خدمات شهری می پردازد. یافته ها نشان می دهد که گذار از رویکرد خطی «دفع پسماند» به رویکرد چرخشی «بازیابی و بازاستفاده»، ضمن کاهش چشمگیر هزینه های مدیریت شهری (بین ۳۰ تا ۵۰ درصد)، می تواند منابع درآمدی جدیدی برای شهرداری ها ایجاد کند. بررسی مطالعات موردی بین المللی و تجارب شهرهای پیشرو نظیر آمستردام، اوپسالا و تهران، موید آن است که بازیافت و بازاستفاده از نخاله های ساختمانی، علاوه بر صرفه جویی اقتصادی، به ایجاد اشتغال پایدار، کاهش مصرف مواد اولیه خام و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای می انجامد. با این حال، موانعی نظیر نبود زیرساخت های مناسب، فناوری های ناقص بازیافت، و ضعف بازار محصولات بازیافتی، مسیر تحقق اقتصاد چرخشی در این حوزه را با چالش مواجه ساخته است. مقاله در پایان راهکارهایی برای سیاست گذاران شهری به منظور تسهیل گذار به اقتصاد چرخشی در مدیریت پسماندهای ساختمانی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اقتصاد چرخشی ، پسماندهای ساختمانی و عمرانی ، خدمات شهری ، ارزش آفرینی اقتصادی ، بازیافت ، مدیریت پسماند